1
Быў жа чалавек з фарысеяў,
імя яму Нікадзім, начальнік Іудзейскі;
2
ён прыйшоў да Іісуса ўначы i сказаў Яму:
Равві! мы ведаем, што Ты Вучыцель, Які прыйшоў ад Бога,
бо ніхто не можа тварыць такіх цудаў, якія Ты творыш,
калі Бог не будзе з ім.
3
У адказ Іісус сказаў яму: праўду, праўду кажу табе:
калі хто не народзіцца звыш, не можа ўбачыць Царства Божага.
4
Кажа Яму Нікадзім: як можа чалавек нарадзіцца, калі ён стары?
хіба можа ён другі раз увайсці ва ўлонне маці сваёй
i нарадзіцца?
5
Адказаў Іісус: праўду, праўду кажу табе:
калі хто не народзіцца ад вады i Духа,
не можа ўвайсці ў Царства Божае:
6
народжанае ад плоці ёсць плоць,
а народжанае ад Духа ёсць дух.
7
Не здзіўляйся, што Я сказаў табе:
"трэба вам нарадзіцца звыш".
8
Вецер вее, дзе хоча, i голас яго чуеш,
а не ведаеш, адкуль прыходзіць i куды адыходзіць;
так i з кожным народжаным ад Духа.
9
Тады Нікадзім сказаў Яму: як гэта можа быць?
10
У адказ Іісус сказаў яму:
ты вучыцель Ізраілеў, i гэтага не ведаеш?
11
Праўду, праўду кажу табе:
што Мы ведаем, пра тое гаворым,
i што бачылі, пра тое сведчым,
i вы сведчання Нашага не прымаеце;
12
калі Я пра зямное сказаў вам, i вы не верыце,
як паверыце, калі скажу вам пра нябеснае?
13
Нiхто не ўзыходзіў на неба,
толькі Сын Чалавечы, Які, будучы на небе, сышоў з неба;
14
і, як Маісей узняў змея ў пустыні,
так належыць быць узнятым Сыну Чалавечаму,
15
каб кожны, хто веруе ў Яго,
не загінуў, але меў жыццё вечнае.
16
Бо так узлюбіў Бог свет,
што Сына Свайго Адзінароднага даў,
каб кожны, хто веруе ў Яго,
не загінуў, але меў жыццё вечнае;
17
бо не паслаў Бог Сына Свайго ў свет, каб судзіць свет,
але каб свет быў збаўлены праз Яго;
18
хто веруе ў Яго, не будзе асуджаны,
а хто не веруе, той ужо асуджаны,
бо не ўвераваў у імя Адзінароднага Сына Божага.
19
А суд у тым, што святло прыйшло ў свет,
але палюбілі людзі цемру больш за святло,
бо ўчынкі iх былі ліхія;
20
бо кожны, хто робіць зло,
той ненавідзіць святло i не ідзе да святла,
каб не былі выкрыты ўчынкі яго, бо яны ліхія;
21
а хто робіць па праўдзе,
той ідзе да святла, каб выявіліся ўчынкі яго,
бо яны ў Богу зроблены.
22
Пасля гэтага прыйшоў Іісус і вучні Яго ў Іудзейскую зямлю;
i там Ён жыў з імі i хрысціў.
23
Іаан жа таксама хрысціў у Эноне, недалёка ад Саліма,
бо там было многа вады,
i прыходзілі туды i хрысціліся;
24
таму што не быў яшчэ пасаджаны ў цямніцу Іаан.
25
І ўзнікла спрэчка ў вучняў Іаанавых з Іудзеямі пра ачышчэнне;
26
і прыйшлі да Іаана i сказалі яму:
Равві! Той, Хто быў з табою на тым баку Іардана
і пра Каго ты сведчыў,
вось, Ён хрысціць, i ўсе ідуць да Яго.
27
У адказ Іаан сказаў:
не можа чалавек нічога браць на сябе,
калі не будзе дадзена яму з неба.
28
Вы самі мне сведчыце, што я сказаў:
"я не Хрыстос, але я пасланы перад Ім".
29
Хто мае нявесту, той жанiх,
а друг жаніха, які стаіць і слухае яго,
радасцю радуецца, чуючы голас жанiха;
гэтая вось радасць мая споўнілася;
30
Яму належыць узрастаць, а мне меншаць.
31
Хто прыходзіць з вышыні, Той над усiмі,
а хто ад зямлі, той зямны
i па-зямному гаворыць;
Хто прыходзіць з неба, Той над усiмi,
32
i што Ён бачыў i чуў, пра тое сведчыць,
ды сведчання Яго ніхто не прымае;
33
хто прыняў Яго сведчанне,
той сцвердзіў, што Бог ісцінны.
34
Бо Той, Каго паслаў Бог, словы Божыя гаворыць,
таму што не мераю дае Бог Духа.
35
Бо Айцец любіць Сына i ўсё даў у руку Яго.
36
Хто веруе ў Сына, той мае жыццё вечнае,
а хто не веруе ў Сына, той не ўбачыць жыцця,
але гнеў Божы застаецца на ім.