1
ουαι οι καταβαινοντες εις αιγυπτον επι βοηθειαν οι εφ' ιπποις πεποιθοτες και εφ' αρμασιν εστιν γαρ πολλα και εφ' ιπποις πληθος σφοδρα και ουκ ησαν πεποιθοτες επι τον αγιον του ισραηλ και τον θεον ουκ εξεζητησαν
2
και αυτος σοφος ηγεν επ' αυτους κακα και ο λογος αυτου ου μη αθετηθη και επαναστησεται επ' οικους ανθρωπων πονηρων και επι την ελπιδα αυτων την ματαιαν
3
αιγυπτιον ανθρωπον και ου θεον ιππων σαρκας και ουκ εστιν βοηθεια ο δε κυριος επαξει την χειρα αυτου επ' αυτους και κοπιασουσιν οι βοηθουντες και αμα παντες απολουνται
4
οτι ουτως ειπεν μοι κυριος ον τροπον εαν βοηση ο λεων η ο σκυμνος επι τη θηρα η ελαβεν και κεκραξη επ' αυτη εως αν εμπλησθη τα ορη της φωνης αυτου και ηττηθησαν και το πληθος του θυμου επτοηθησαν ουτως καταβησεται κυριος σαβαωθ επιστρατευσαι επι το ορος το σιων επι τα ορη αυτης
5
ως ορνεα πετομενα ουτως υπερασπιει κυριος υπερ ιερουσαλημ και εξελειται και περιποιησεται και σωσει
6
επιστραφητε οι την βαθειαν βουλην βουλευομενοι και ανομον
7
οτι τη ημερα εκεινη απαρνησονται οι ανθρωποι τα χειροποιητα αυτων τα αργυρα και τα χρυσα α εποιησαν αι χειρες αυτων
8
και πεσειται ασσουρ ου μαχαιρα ανδρος ουδε μαχαιρα ανθρωπου καταφαγεται αυτον και φευξεται ουκ απο προσωπου μαχαιρας οι δε νεανισκοι εσονται εις ηττημα
9
πετρα γαρ περιλημφθησονται ως χαρακι και ηττηθησονται ο δε φευγων αλωσεται ταδε λεγει κυριος μακαριος ος εχει εν σιων σπερμα και οικειους εν ιερουσαλημ