- 1
- καμνων τη ψυχη μου στενων επαφησω επ' αυτον τα ρηματα μου λαλησω πικρια ψυχης μου συνεχομενος
- 2
- και ερω προς κυριον μη με ασεβειν διδασκε και δια τι με ουτως εκρινας
- 3
- η καλον σοι εαν αδικησω οτι απειπω εργα χειρων σου βουλη δε ασεβων προσεσχες
- 4
- η ωσπερ βροτος ορα καθορας η καθως ορα ανθρωπος βλεψη
- 5
- η ο βιος σου ανθρωπινος εστιν η τα ετη σου ανδρος
- 6
- οτι ανεζητησας την ανομιαν μου και τας αμαρτιας μου εξιχνιασας
- 7
- οιδας γαρ οτι ουκ ησεβησα αλλα τις εστιν ο εκ των χειρων σου εξαιρουμενος
- 8
- αι χειρες σου επλασαν με και εποιησαν με μετα ταυτα μεταβαλων με επαισας
- 9
- μνησθητι οτι πηλον με επλασας εις δε γην με παλιν αποστρεφεις
- 10
- η ουχ ωσπερ γαλα με ημελξας ετυρωσας δε με ισα τυρω
- 11
- δερμα και κρεας με ενεδυσας οστεοις δε και νευροις με ενειρας
- 12
- ζωην δε και ελεος εθου παρ' εμοι η δε επισκοπη σου εφυλαξεν μου το πνευμα
- 13
- ταυτα εχων εν σεαυτω οιδα οτι παντα δυνασαι αδυνατει δε σοι ουθεν
- 14
- εαν τε γαρ αμαρτω φυλασσεις με απο δε ανομιας ουκ αθωον με πεποιηκας
- 15
- εαν τε γαρ ασεβης ω οιμμοι εαν τε ω δικαιος ου δυναμαι ανακυψαι πληρης γαρ ατιμιας ειμι
- 16
- αγρευομαι γαρ ωσπερ λεων εις σφαγην παλιν δε μεταβαλων δεινως με ολεκεις
- 17
- επανακαινιζων επ' εμε την ετασιν μου οργη δε μεγαλη μοι εχρησω επηγαγες δε επ' εμε πειρατηρια
- 18
- ινα τι ουν εκ κοιλιας με εξηγαγες και ουκ απεθανον οφθαλμος δε με ουκ ειδεν
- 19
- και ωσπερ ουκ ων εγενομην δια τι γαρ εκ γαστρος εις μνημα ουκ απηλλαγην
- 20
- η ουκ ολιγος εστιν ο χρονος του βιου μου εασον με αναπαυσασθαι μικρον
- 21
- προ του με πορευθηναι οθεν ουκ αναστρεψω εις γην σκοτεινην και γνοφεραν
- 22
- εις γην σκοτους αιωνιου ου ουκ εστιν φεγγος ουδε οραν ζωην βροτων
|