- 1
- υπολαβων δε σωφαρ ο μιναιος λεγει
- 2
- ο τα πολλα λεγων και αντακουσεται η και ο ευλαλος οιεται ειναι δικαιος ευλογημενος γεννητος γυναικος ολιγοβιος
- 3
- μη πολυς εν ρημασιν γινου ου γαρ εστιν ο αντικρινομενος σοι
- 4
- μη γαρ λεγε οτι καθαρος ειμι τοις εργοις και αμεμπτος εναντιον αυτου
- 5
- αλλα πως αν ο κυριος λαλησαι προς σε και ανοιξει χειλη αυτου μετα σου
- 6
- ειτα αναγγελει σοι δυναμιν σοφιας οτι διπλους εσται των κατα σε και τοτε γνωση οτι αξια σοι απεβη απο κυριου ων ημαρτηκας
- 7
- η ιχνος κυριου ευρησεις η εις τα εσχατα αφικου α εποιησεν ο παντοκρατωρ
- 8
- υψηλος ο ουρανος και τι ποιησεις βαθυτερα δε των εν αδου τι οιδας
- 9
- η μακροτερα μετρου γης η ευρους θαλασσης
- 10
- εαν δε καταστρεψη τα παντα τις ερει αυτω τι εποιησας
- 11
- αυτος γαρ οιδεν εργα ανομων ιδων δε ατοπα ου παροψεται
- 12
- ανθρωπος δε αλλως νηχεται λογοις βροτος δε γεννητος γυναικος ισα ονω ερημιτη
- 13
- ει γαρ συ καθαραν εθου την καρδιαν σου υπτιαζεις δε χειρας προς αυτον
- 14
- ει ανομον τι εστιν εν χερσιν σου πορρω ποιησον αυτο απο σου αδικια δε εν διαιτη σου μη αυλισθητω
- 15
- ουτως γαρ αναλαμψει σου το προσωπον ωσπερ υδωρ καθαρον εκδυση δε ρυπον και ου μη φοβηθης
- 16
- και τον κοπον επιληση ωσπερ κυμα παρελθον και ου πτοηθηση
- 17
- η δε ευχη σου ωσπερ εωσφορος εκ δε μεσημβριας ανατελει σοι ζωη
- 18
- πεποιθως τε εση οτι εστιν σοι ελπις εκ δε μεριμνης και φροντιδος αναφανειται σοι ειρηνη
- 19
- ησυχασεις γαρ και ουκ εσται ο πολεμων σε μεταβαλομενοι δε πολλοι σου δεηθησονται
- 20
- σωτηρια δε αυτους απολειψει η γαρ ελπις αυτων απωλεια οφθαλμοι δε ασεβων τακησονται
|