- 1
- εστιν γαρ αργυριω τοπος οθεν γινεται τοπος δε χρυσιω οθεν διηθειται
- 2
- σιδηρος μεν γαρ εκ γης γινεται χαλκος δε ισα λιθω λατομειται
- 3
- ταξιν εθετο σκοτει και παν περας αυτος εξακριβαζεται λιθος σκοτια και σκια θανατου
- 4
- διακοπη χειμαρρου απο κονιας οι δε επιλανθανομενοι οδον δικαιαν ησθενησαν εκ βροτων
- 5
- γη εξ αυτης εξελευσεται αρτος υποκατω αυτης εστραφη ωσει πυρ
- 6
- τοπος σαπφειρου οι λιθοι αυτης και χωμα χρυσιον αυτω
- 7
- τριβος ουκ εγνω αυτην πετεινον και ου παρεβλεψεν αυτην οφθαλμος γυπος
- 8
- ουκ επατησαν αυτην υιοι αλαζονων ου παρηλθεν επ' αυτης λεων
- 9
- εν ακροτομω εξετεινεν χειρα αυτου κατεστρεψεν δε εκ ριζων ορη
- 10
- δινας δε ποταμων ερρηξεν παν δε εντιμον ειδεν μου ο οφθαλμος
- 11
- βαθη δε ποταμων ανεκαλυψεν εδειξεν δε εαυτου δυναμιν εις φως
- 12
- η δε σοφια ποθεν ευρεθη ποιος δε τοπος εστιν της επιστημης
- 13
- ουκ οιδεν βροτος οδον αυτης ουδε μη ευρεθη εν ανθρωποις
- 14
- αβυσσος ειπεν ουκ εστιν εν εμοι και θαλασσα ειπεν ουκ εστιν μετ' εμου
- 15
- ου δωσει συγκλεισμον αντ' αυτης και ου σταθησεται αργυριον ανταλλαγμα αυτης
- 16
- και ου συμβασταχθησεται χρυσιω ωφιρ εν ονυχι τιμιω και σαπφειρω
- 17
- ουκ ισωθησεται αυτη χρυσιον και υαλος και το αλλαγμα αυτης σκευη χρυσα
- 18
- μετεωρα και γαβις ου μνησθησεται και ελκυσον σοφιαν υπερ τα εσωτατα
- 19
- ουκ ισωθησεται αυτη τοπαζιον αιθιοπιας χρυσιω καθαρω ου συμβασταχθησεται
- 20
- η δε σοφια ποθεν ευρεθη ποιος δε τοπος εστιν της συνεσεως
- 21
- λεληθεν παντα ανθρωπον και απο πετεινων του ουρανου εκρυβη
- 22
- η απωλεια και ο θανατος ειπαν ακηκοαμεν δε αυτης το κλεος
- 23
- ο θεος ευ συνεστησεν αυτης την οδον αυτος δε οιδεν τον τοπον αυτης
- 24
- αυτος γαρ την υπ' ουρανον πασαν εφορα ειδως τα εν τη γη παντα α εποιησεν
- 25
- ανεμων σταθμον υδατος τε μετρα
- 26
- οτε εποιησεν ουτως υετον ηριθμησεν και οδον εν τιναγματι φωνας
- 27
- τοτε ειδεν αυτην και εξηγησατο αυτην ετοιμασας εξιχνιασεν
- 28
- ειπεν δε ανθρωπω ιδου η θεοσεβεια εστιν σοφια το δε απεχεσθαι απο κακων εστιν επιστημη
|