- 1
- υπολαβων δε ελιους λεγει
- 2
- τι τουτο ηγησω εν κρισει συ τις ει οτι ειπας δικαιος ειμι εναντι κυριου
- 3
- η ερεις τι ποιησω αμαρτων
- 4
- εγω σοι δωσω αποκρισιν και τοις τρισιν φιλοις σου
- 5
- αναβλεψον εις τον ουρανον και ιδε καταμαθε δε νεφη ως υψηλα απο σου
- 6
- ει ημαρτες τι πραξεις ει δε και πολλα ηνομησας τι δυνασαι ποιησαι
- 7
- επει δε ουν δικαιος ει τι δωσεις αυτω η τι εκ χειρος σου λημψεται
- 8
- ανδρι τω ομοιω σου η ασεβεια σου και υιω ανθρωπου η δικαιοσυνη σου
- 9
- απο πληθους συκοφαντουμενοι κεκραξονται βοησονται απο βραχιονος πολλων
- 10
- και ουκ ειπεν που εστιν ο θεος ο ποιησας με ο κατατασσων φυλακας νυκτερινας
- 11
- ο διοριζων με απο τετραποδων γης απο δε πετεινων ουρανου
- 12
- εκει κεκραξονται και ου μη εισακουση και απο υβρεως πονηρων
- 13
- ατοπα γαρ ου βουλεται ο κυριος ιδειν αυτος γαρ ο παντοκρατωρ ορατης εστιν
- 14
- των συντελουντων τα ανομα και σωσει με κριθητι δε εναντιον αυτου ει δυνασαι αινεσαι αυτον ως εστιν
- 15
- και νυν οτι ουκ εστιν επισκεπτομενος οργην αυτου και ουκ εγνω παραπτωματι σφοδρα
- 16
- και ιωβ ματαιως ανοιγει το στομα αυτου εν αγνωσια ρηματα βαρυνει
|