- 1
- και ταυτης εταραχθη η καρδια μου και απερρυη εκ του τοπου αυτης
- 2
- ακουε ακοην εν οργη θυμου κυριου και μελετη εκ στοματος αυτου εξελευσεται
- 3
- υποκατω παντος του ουρανου αρχη αυτου και το φως αυτου επι πτερυγων της γης
- 4
- οπισω αυτου βοησεται φωνη βροντησει εν φωνη υβρεως αυτου και ουκ ανταλλαξει αυτους οτι ακουσει φωνην αυτου
- 5
- βροντησει ο ισχυρος εν φωνη αυτου θαυμασια εποιησεν γαρ μεγαλα α ουκ ηδειμεν
- 6
- συντασσων χιονι γινου επι της γης και χειμων υετος και χειμων υετων δυναστειας αυτου
- 7
- εν χειρι παντος ανθρωπου κατασφραγιζει ινα γνω πας ανθρωπος την εαυτου ασθενειαν
- 8
- εισηλθεν δε θηρια υπο σκεπην ησυχασαν δε επι κοιτης
- 9
- εκ ταμιειων επερχονται διναι απο δε ακρωτηριων ψυχος
- 10
- και απο πνοης ισχυρου δωσει παγος οιακιζει δε το υδωρ ως εαν βουληται
- 11
- και εκλεκτον καταπλασσει νεφελη διασκορπιει νεφος φως αυτου
- 12
- και αυτος κυκλωματα διαστρεψει εν θεεβουλαθω εις εργα αυτων παντα οσα αν εντειληται αυτοις ταυτα συντετακται παρ' αυτου επι της γης
- 13
- εαν εις παιδειαν εαν εις την γην αυτου εαν εις ελεος ευρησει αυτον
- 14
- ενωτιζου ταυτα ιωβ στηθι νουθετου δυναμιν κυριου
- 15
- οιδαμεν οτι ο θεος εθετο εργα αυτου φως ποιησας εκ σκοτους
- 16
- επισταται δε διακρισιν νεφων εξαισια δε πτωματα πονηρων
- 17
- σου δε η στολη θερμη ησυχαζεται δε επι της γης
- 18
- στερεωσεις μετ' αυτου εις παλαιωματα ισχυραι ως ορασις επιχυσεως
- 19
- δια τι διδαξον με τι ερουμεν αυτω και παυσωμεθα πολλα λεγοντες
- 20
- μη βιβλος η γραμματευς μοι παρεστηκεν ινα ανθρωπον εστηκως κατασιωπησω
- 21
- πασιν δ' ουχ ορατον το φως τηλαυγες εστιν εν τοις παλαιωμασιν ωσπερ το παρ' αυτου επι νεφων
- 22
- απο βορρα νεφη χρυσαυγουντα επι τουτοις μεγαλη η δοξα και τιμη παντοκρατορος
- 23
- και ουχ ευρισκομεν αλλον ομοιον τη ισχυι αυτου ο τα δικαια κρινων ουκ οιει επακουειν αυτον
- 24
- διο φοβηθησονται αυτον οι ανθρωποι φοβηθησονται δε αυτον και οι σοφοι καρδια
|