- 1
- υπολαβων δε ελιφας ο θαιμανιτης λεγει
- 2
- μη πολλακις σοι λελαληται εν κοπω ισχυν δε ρηματων σου τις υποισει
- 3
- ει γαρ συ ενουθετησας πολλους και χειρας ασθενους παρεκαλεσας
- 4
- ασθενουντας τε εξανεστησας ρημασιν γονασιν τε αδυνατουσιν θαρσος περιεθηκας
- 5
- νυν δε ηκει επι σε πονος και ηψατο σου συ δε εσπουδασας
- 6
- ποτερον ουχ ο φοβος σου εστιν εν αφροσυνη και η ελπις σου και η ακακια της οδου σου
- 7
- μνησθητι ουν τις καθαρος ων απωλετο η ποτε αληθινοι ολορριζοι απωλοντο
- 8
- καθ' ον τροπον ειδον τους αροτριωντας τα ατοπα οι δε σπειροντες αυτα οδυνας θεριουσιν εαυτοις
- 9
- απο προσταγματος κυριου απολουνται απο δε πνευματος οργης αυτου αφανισθησονται
- 10
- σθενος λεοντος φωνη δε λεαινης γαυριαμα δε δρακοντων εσβεσθη
- 11
- μυρμηκολεων ωλετο παρα το μη εχειν βοραν σκυμνοι δε λεοντων ελιπον αλληλους
- 12
- ει δε τι ρημα αληθινον εγεγονει εν λογοις σου ουθεν αν σοι τουτων κακον απηντησεν ποτερον ου δεξεται μου το ους εξαισια παρ' αυτου
- 13
- φοβοι δε και ηχω νυκτερινη επιπιπτων φοβος επ' ανθρωπους
- 14
- φρικη δε μοι συνηντησεν και τρομος και μεγαλως μου τα οστα συνεσεισεν
- 15
- και πνευμα επι προσωπον μου επηλθεν εφριξαν δε μου τριχες και σαρκες
- 16
- ανεστην και ουκ επεγνων ειδον και ουκ ην μορφη προ οφθαλμων μου αλλ' η αυραν και φωνην ηκουον
- 17
- τι γαρ μη καθαρος εσται βροτος εναντιον κυριου η απο των εργων αυτου αμεμπτος ανηρ
- 18
- ει κατα παιδων αυτου ου πιστευει κατα δε αγγελων αυτου σκολιον τι επενοησεν
- 19
- τους δε κατοικουντας οικιας πηλινας εξ ων και αυτοι εκ του αυτου πηλου εσμεν επαισεν αυτους σητος τροπον
- 20
- και απο πρωιθεν εως εσπερας ουκετι εισιν παρα το μη δυνασθαι αυτους εαυτοις βοηθησαι απωλοντο
- 21
- ενεφυσησεν γαρ αυτοις και εξηρανθησαν απωλοντο παρα το μη εχειν αυτους σοφιαν
|