- 1
- υιε εαν δεξαμενος ρησιν εμης εντολης κρυψης παρα σεαυτω
- 2
- υπακουσεται σοφιας το ους σου και παραβαλεις καρδιαν σου εις συνεσιν παραβαλεις δε αυτην επι νουθετησιν τω υιω σου
- 3
- εαν γαρ την σοφιαν επικαλεση και τη συνεσει δως φωνην σου την δε αισθησιν ζητησης μεγαλη τη φωνη
- 4
- και εαν ζητησης αυτην ως αργυριον και ως θησαυρους εξερευνησης αυτην
- 5
- τοτε συνησεις φοβον κυριου και επιγνωσιν θεου ευρησεις
- 6
- οτι κυριος διδωσιν σοφιαν και απο προσωπου αυτου γνωσις και συνεσις
- 7
- και θησαυριζει τοις κατορθουσι σωτηριαν υπερασπιει την πορειαν αυτων
- 8
- του φυλαξαι οδους δικαιωματων και οδον ευλαβουμενων αυτον διαφυλαξει
- 9
- τοτε συνησεις δικαιοσυνην και κριμα και κατορθωσεις παντας αξονας αγαθους
- 10
- εαν γαρ ελθη η σοφια εις σην διανοιαν η δε αισθησις τη ση ψυχη καλη ειναι δοξη
- 11
- βουλη καλη φυλαξει σε εννοια δε οσια τηρησει σε
- 12
- ινα ρυσηται σε απο οδου κακης και απο ανδρος λαλουντος μηδεν πιστον
- 13
- ω οι εγκαταλειποντες οδους ευθειας του πορευεσθαι εν οδοις σκοτους
- 14
- οι ευφραινομενοι επι κακοις και χαιροντες επι διαστροφη κακη
- 15
- ων αι τριβοι σκολιαι και καμπυλαι αι τροχιαι αυτων
- 16
- του μακραν σε ποιησαι απο οδου ευθειας και αλλοτριον της δικαιας γνωμης
- 17
- υιε μη σε καταλαβη κακη βουλη η απολειπουσα διδασκαλιαν νεοτητος και διαθηκην θειαν επιλελησμενη
- 18
- εθετο γαρ παρα τω θανατω τον οικον αυτης και παρα τω αδη μετα των γηγενων τους αξονας αυτης
- 19
- παντες οι πορευομενοι εν αυτη ουκ αναστρεψουσιν ουδε μη καταλαβωσιν τριβους ευθειας ου γαρ καταλαμβανονται υπο ενιαυτων ζωης
- 20
- ει γαρ επορευοντο τριβους αγαθας ευροσαν αν τριβους δικαιοσυνης λειους
- 21
- χρηστοι εσονται οικητορες γης ακακοι δε υπολειφθησονται εν αυτη οτι ευθεις κατασκηνωσουσι γην και οσιοι υπολειφθησονται εν αυτη
- 22
- οδοι ασεβων εκ γης ολουνται οι δε παρανομοι εξωσθησονται απ' αυτης
|