- 1
- τω δαυιδ ευλογει η ψυχη μου τον κυριον κυριε ο θεος μου εμεγαλυνθης σφοδρα εξομολογησιν και ευπρεπειαν ενεδυσω
- 2
- αναβαλλομενος φως ως ιματιον εκτεινων τον ουρανον ωσει δερριν
- 3
- ο στεγαζων εν υδασιν τα υπερωα αυτου ο τιθεις νεφη την επιβασιν αυτου ο περιπατων επι πτερυγων ανεμων
- 4
- ο ποιων τους αγγελους αυτου πνευματα και τους λειτουργους αυτου πυρ φλεγον
- 5
- εθεμελιωσεν την γην επι την ασφαλειαν αυτης ου κλιθησεται εις τον αιωνα του αιωνος
- 6
- αβυσσος ως ιματιον το περιβολαιον αυτου επι των ορεων στησονται υδατα
- 7
- απο επιτιμησεως σου φευξονται απο φωνης βροντης σου δειλιασουσιν
- 8
- αναβαινουσιν ορη και καταβαινουσιν πεδια εις τοπον ον εθεμελιωσας αυτοις
- 9
- οριον εθου ο ου παρελευσονται ουδε επιστρεψουσιν καλυψαι την γην
- 10
- ο εξαποστελλων πηγας εν φαραγξιν ανα μεσον των ορεων διελευσονται υδατα
- 11
- ποτιουσιν παντα τα θηρια του αγρου προσδεξονται οναγροι εις διψαν αυτων
- 12
- επ' αυτα τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσει εκ μεσου των πετρων δωσουσιν φωνην
- 13
- ποτιζων ορη εκ των υπερωων αυτου απο καρπου των εργων σου χορτασθησεται η γη
- 14
- εξανατελλων χορτον τοις κτηνεσιν και χλοην τη δουλεια των ανθρωπων του εξαγαγειν αρτον εκ της γης
- 15
- και οινος ευφραινει καρδιαν ανθρωπου του ιλαρυναι προσωπον εν ελαιω και αρτος καρδιαν ανθρωπου στηριζει
- 16
- χορτασθησεται τα ξυλα του πεδιου αι κεδροι του λιβανου ας εφυτευσεν
- 17
- εκει στρουθια εννοσσευσουσιν του ερωδιου η οικια ηγειται αυτων
- 18
- ορη τα υψηλα ταις ελαφοις πετρα καταφυγη τοις χοιρογρυλλιοις
- 19
- εποιησεν σεληνην εις καιρους ο ηλιος εγνω την δυσιν αυτου
- 20
- εθου σκοτος και εγενετο νυξ εν αυτη διελευσονται παντα τα θηρια του δρυμου
- 21
- σκυμνοι ωρυομενοι αρπασαι και ζητησαι παρα του θεου βρωσιν αυτοις
- 22
- ανετειλεν ο ηλιος και συνηχθησαν και εν ταις μανδραις αυτων κοιτασθησονται
- 23
- εξελευσεται ανθρωπος επι το εργον αυτου και επι την εργασιαν αυτου εως εσπερας
- 24
- ως εμεγαλυνθη τα εργα σου κυριε παντα εν σοφια εποιησας επληρωθη η γη της κτησεως σου
- 25
- αυτη η θαλασσα η μεγαλη και ευρυχωρος εκει ερπετα ων ουκ εστιν αριθμος ζωα μικρα μετα μεγαλων
- 26
- εκει πλοια διαπορευονται δρακων ουτος ον επλασας εμπαιζειν αυτω
- 27
- παντα προς σε προσδοκωσιν δουναι την τροφην αυτοις ευκαιρον
- 28
- δοντος σου αυτοις συλλεξουσιν ανοιξαντος δε σου την χειρα τα συμπαντα πλησθησονται χρηστοτητος
- 29
- αποστρεψαντος δε σου το προσωπον ταραχθησονται αντανελεις το πνευμα αυτων και εκλειψουσιν και εις τον χουν αυτων επιστρεψουσιν
- 30
- εξαποστελεις το πνευμα σου και κτισθησονται και ανακαινιεις το προσωπον της γης
- 31
- ητω η δοξα κυριου εις τον αιωνα ευφρανθησεται κυριος επι τοις εργοις αυτου
- 32
- ο επιβλεπων επι την γην και ποιων αυτην τρεμειν ο απτομενος των ορεων και καπνιζονται
- 33
- ασω τω κυριω εν τη ζωη μου ψαλω τω θεω μου εως υπαρχω
- 34
- ηδυνθειη αυτω η διαλογη μου εγω δε ευφρανθησομαι επι τω κυριω
- 35
- εκλιποισαν αμαρτωλοι απο της γης και ανομοι ωστε μη υπαρχειν αυτους ευλογει η ψυχη μου τον κυριον
|