- 1
- αλληλουια εξομολογεισθε τω κυριω οτι χρηστος οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου
- 2
- ειπατωσαν οι λελυτρωμενοι υπο κυριου ους ελυτρωσατο εκ χειρος εχθρου
- 3
- εκ των χωρων συνηγαγεν αυτους απο ανατολων και δυσμων και βορρα και θαλασσης
- 4
- επλανηθησαν εν τη ερημω εν ανυδρω οδον πολεως κατοικητηριου ουχ ευρον
- 5
- πεινωντες και διψωντες η ψυχη αυτων εν αυτοις εξελιπεν
- 6
- και εκεκραξαν προς κυριον εν τω θλιβεσθαι αυτους και εκ των αναγκων αυτων ερρυσατο αυτους
- 7
- και ωδηγησεν αυτους εις οδον ευθειαν του πορευθηναι εις πολιν κατοικητηριου
- 8
- εξομολογησασθωσαν τω κυριω τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τοις υιοις των ανθρωπων
- 9
- οτι εχορτασεν ψυχην κενην και ψυχην πεινωσαν ενεπλησεν αγαθων
- 10
- καθημενους εν σκοτει και σκια θανατου πεπεδημενους εν πτωχεια και σιδηρω
- 11
- οτι παρεπικραναν τα λογια του θεου και την βουλην του υψιστου παρωξυναν
- 12
- και εταπεινωθη εν κοποις η καρδια αυτων ησθενησαν και ουκ ην ο βοηθων
- 13
- και εκεκραξαν προς κυριον εν τω θλιβεσθαι αυτους και εκ των αναγκων αυτων εσωσεν αυτους
- 14
- και εξηγαγεν αυτους εκ σκοτους και σκιας θανατου και τους δεσμους αυτων διερρηξεν
- 15
- εξομολογησασθωσαν τω κυριω τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τοις υιοις των ανθρωπων
- 16
- οτι συνετριψεν πυλας χαλκας και μοχλους σιδηρους συνεκλασεν
- 17
- αντελαβετο αυτων εξ οδου ανομιας αυτων δια γαρ τας ανομιας αυτων εταπεινωθησαν
- 18
- παν βρωμα εβδελυξατο η ψυχη αυτων και ηγγισαν εως των πυλων του θανατου
- 19
- και εκεκραξαν προς κυριον εν τω θλιβεσθαι αυτους και εκ των αναγκων αυτων εσωσεν αυτους
- 20
- απεστειλεν τον λογον αυτου και ιασατο αυτους και ερρυσατο αυτους εκ των διαφθορων αυτων
- 21
- εξομολογησασθωσαν τω κυριω τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τοις υιοις των ανθρωπων
- 22
- και θυσατωσαν θυσιαν αινεσεως και εξαγγειλατωσαν τα εργα αυτου εν αγαλλιασει
- 23
- οι καταβαινοντες εις την θαλασσαν εν πλοιοις ποιουντες εργασιαν εν υδασι πολλοις
- 24
- αυτοι ειδοσαν τα εργα κυριου και τα θαυμασια αυτου εν τω βυθω
- 25
- ειπεν και εστη πνευμα καταιγιδος και υψωθη τα κυματα αυτης
- 26
- αναβαινουσιν εως των ουρανων και καταβαινουσιν εως των αβυσσων η ψυχη αυτων εν κακοις ετηκετο
- 27
- εταραχθησαν εσαλευθησαν ως ο μεθυων και πασα η σοφια αυτων κατεποθη
- 28
- και εκεκραξαν προς κυριον εν τω θλιβεσθαι αυτους και εκ των αναγκων αυτων εξηγαγεν αυτους
- 29
- και επεταξεν τη καταιγιδι και εστη εις αυραν και εσιγησαν τα κυματα αυτης
- 30
- και ευφρανθησαν οτι ησυχασαν και ωδηγησεν αυτους επι λιμενα θεληματος αυτων
- 31
- εξομολογησασθωσαν τω κυριω τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τοις υιοις των ανθρωπων
- 32
- υψωσατωσαν αυτον εν εκκλησια λαου και εν καθεδρα πρεσβυτερων αινεσατωσαν αυτον
- 33
- εθετο ποταμους εις ερημον και διεξοδους υδατων εις διψαν
- 34
- γην καρποφορον εις αλμην απο κακιας των κατοικουντων εν αυτη
- 35
- εθετο ερημον εις λιμνας υδατων και γην ανυδρον εις διεξοδους υδατων
- 36
- και κατωκισεν εκει πεινωντας και συνεστησαντο πολιν κατοικεσιας
- 37
- και εσπειραν αγρους και εφυτευσαν αμπελωνας και εποιησαν καρπον γενηματος
- 38
- και ευλογησεν αυτους και επληθυνθησαν σφοδρα και τα κτηνη αυτων ουκ εσμικρυνεν
- 39
- και ωλιγωθησαν και εκακωθησαν απο θλιψεως κακων και οδυνης
- 40
- εξεχυθη εξουδενωσις επ' αρχοντας και επλανησεν αυτους εν αβατω και ουχ οδω
- 41
- και εβοηθησεν πενητι εκ πτωχειας και εθετο ως προβατα πατριας
- 42
- οψονται ευθεις και ευφρανθησονται και πασα ανομια εμφραξει το στομα αυτης
- 43
- τις σοφος και φυλαξει ταυτα και συνησουσιν τα ελεη του κυριου
|