- 1
- εις το τελος ψαλμος τω δαυιδ κυριε εδοκιμασας με και εγνως με
- 2
- συ εγνως την καθεδραν μου και την εγερσιν μου συ συνηκας τους διαλογισμους μου απο μακροθεν
- 3
- την τριβον μου και την σχοινον μου συ εξιχνιασας και πασας τας οδους μου προειδες
- 4
- οτι ουκ εστιν λογος εν γλωσση μου
- 5
- ιδου κυριε συ εγνως παντα τα εσχατα και τα αρχαια συ επλασας με και εθηκας επ' εμε την χειρα σου
- 6
- εθαυμαστωθη η γνωσις σου εξ εμου εκραταιωθη ου μη δυνωμαι προς αυτην
- 7
- που πορευθω απο του πνευματος σου και απο του προσωπου σου που φυγω
- 8
- εαν αναβω εις τον ουρανον συ ει εκει εαν καταβω εις τον αδην παρει
- 9
- εαν αναλαβοιμι τας πτερυγας μου κατ' ορθρον και κατασκηνωσω εις τα εσχατα της θαλασσης
- 10
- και γαρ εκει η χειρ σου οδηγησει με και καθεξει με η δεξια σου
- 11
- και ειπα αρα σκοτος καταπατησει με και νυξ φωτισμος εν τη τρυφη μου
- 12
- οτι σκοτος ου σκοτισθησεται απο σου και νυξ ως ημερα φωτισθησεται ως το σκοτος αυτης ουτως και το φως αυτης
- 13
- οτι συ εκτησω τους νεφρους μου κυριε αντελαβου μου εκ γαστρος μητρος μου
- 14
- εξομολογησομαι σοι οτι φοβερως εθαυμαστωθην θαυμασια τα εργα σου και η ψυχη μου γινωσκει σφοδρα
- 15
- ουκ εκρυβη το οστουν μου απο σου ο εποιησας εν κρυφη και η υποστασις μου εν τοις κατωτατοις της γης
- 16
- το ακατεργαστον μου ειδοσαν οι οφθαλμοι σου και επι το βιβλιον σου παντες γραφησονται ημερας πλασθησονται και ουθεις εν αυτοις
- 17
- εμοι δε λιαν ετιμηθησαν οι φιλοι σου ο θεος λιαν εκραταιωθησαν αι αρχαι αυτων
- 18
- εξαριθμησομαι αυτους και υπερ αμμον πληθυνθησονται εξηγερθην και ετι ειμι μετα σου
- 19
- εαν αποκτεινης αμαρτωλους ο θεος ανδρες αιματων εκκλινατε απ' εμου
- 20
- οτι ερεις εις διαλογισμον λημψονται εις ματαιοτητα τας πολεις σου
- 21
- ουχι τους μισουντας σε κυριε εμισησα και επι τοις εχθροις σου εξετηκομην
- 22
- τελειον μισος εμισουν αυτους εις εχθρους εγενοντο μοι
- 23
- δοκιμασον με ο θεος και γνωθι την καρδιαν μου ετασον με και γνωθι τας τριβους μου
- 24
- και ιδε ει οδος ανομιας εν εμοι και οδηγησον με εν οδω αιωνια
|