- 1
- εις το τελος τω δουλω κυριου τω δαυιδ
- 2
- φησιν ο παρανομος του αμαρτανειν εν εαυτω ουκ εστιν φοβος θεου απεναντι των οφθαλμων αυτου
- 3
- οτι εδολωσεν ενωπιον αυτου του ευρειν την ανομιαν αυτου και μισησαι
- 4
- τα ρηματα του στοματος αυτου ανομια και δολος ουκ εβουληθη συνιεναι του αγαθυναι
- 5
- ανομιαν διελογισατο επι της κοιτης αυτου παρεστη παση οδω ουκ αγαθη τη δε κακια ου προσωχθισεν
- 6
- κυριε εν τω ουρανω το ελεος σου και η αληθεια σου εως των νεφελων
- 7
- η δικαιοσυνη σου ωσει ορη θεου τα κριματα σου αβυσσος πολλη ανθρωπους και κτηνη σωσεις κυριε
- 8
- ως επληθυνας το ελεος σου ο θεος οι δε υιοι των ανθρωπων εν σκεπη των πτερυγων σου ελπιουσιν
- 9
- μεθυσθησονται απο πιοτητος του οικου σου και τον χειμαρρουν της τρυφης σου ποτιεις αυτους
- 10
- οτι παρα σοι πηγη ζωης εν τω φωτι σου οψομεθα φως
- 11
- παρατεινον το ελεος σου τοις γινωσκουσιν σε και την δικαιοσυνην σου τοις ευθεσι τη καρδια
- 12
- μη ελθετω μοι πους υπερηφανιας και χειρ αμαρτωλων μη σαλευσαι με
- 13
- εκει επεσον οι εργαζομενοι την ανομιαν εξωσθησαν και ου μη δυνωνται στηναι
|