- 1
- εις το τελος μη διαφθειρης ψαλμος τω ασαφ ωδης
- 2
- εξομολογησομεθα σοι ο θεος εξομολογησομεθα και επικαλεσομεθα το ονομα σου
- 3
- διηγησομαι παντα τα θαυμασια σου οταν λαβω καιρον εγω ευθυτητας κρινω
- 4
- ετακη η γη και παντες οι κατοικουντες εν αυτη εγω εστερεωσα τους στυλους αυτης διαψαλμα
- 5
- ειπα τοις παρανομουσιν μη παρανομειτε και τοις αμαρτανουσιν μη υψουτε κερας
- 6
- μη επαιρετε εις υψος το κερας υμων μη λαλειτε κατα του θεου αδικιαν
- 7
- οτι ουτε απο εξοδων ουτε απο δυσμων ουτε απο ερημων ορεων
- 8
- οτι ο θεος κριτης εστιν τουτον ταπεινοι και τουτον υψοι
- 9
- οτι ποτηριον εν χειρι κυριου οινου ακρατου πληρες κερασματος και εκλινεν εκ τουτου εις τουτο πλην ο τρυγιας αυτου ουκ εξεκενωθη πιονται παντες οι αμαρτωλοι της γης
- 10
- εγω δε αγαλλιασομαι εις τον αιωνα ψαλω τω θεω ιακωβ
- 11
- και παντα τα κερατα των αμαρτωλων συγκλασω και υψωθησεται τα κερατα του δικαιου
|