- 1
- ψαλμος ωδης εις την ημεραν του σαββατου
- 2
- αγαθον το εξομολογεισθαι τω κυριω και ψαλλειν τω ονοματι σου υψιστε
- 3
- του αναγγελλειν το πρωι το ελεος σου και την αληθειαν σου κατα νυκτα
- 4
- εν δεκαχορδω ψαλτηριω μετ' ωδης εν κιθαρα
- 5
- οτι ευφρανας με κυριε εν τω ποιηματι σου και εν τοις εργοις των χειρων σου αγαλλιασομαι
- 6
- ως εμεγαλυνθη τα εργα σου κυριε σφοδρα εβαθυνθησαν οι διαλογισμοι σου
- 7
- ανηρ αφρων ου γνωσεται και ασυνετος ου συνησει ταυτα
- 8
- εν τω ανατειλαι τους αμαρτωλους ως χορτον και διεκυψαν παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν οπως αν εξολεθρευθωσιν εις τον αιωνα του αιωνος
- 9
- συ δε υψιστος εις τον αιωνα κυριε
- 10
- οτι ιδου οι εχθροι σου απολουνται και διασκορπισθησονται παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν
- 11
- και υψωθησεται ως μονοκερωτος το κερας μου και το γηρας μου εν ελαιω πιονι
- 12
- και επειδεν ο οφθαλμος μου εν τοις εχθροις μου και εν τοις επανιστανομενοις επ' εμε πονηρευομενοις ακουσεται το ους μου
- 13
- δικαιος ως φοινιξ ανθησει ωσει κεδρος η εν τω λιβανω πληθυνθησεται
- 14
- πεφυτευμενοι εν τω οικω κυριου εν ταις αυλαις του θεου ημων εξανθησουσιν
- 15
- ετι πληθυνθησονται εν γηρει πιονι και ευπαθουντες εσονται
- 16
- του αναγγειλαι οτι ευθης κυριος ο θεος μου και ουκ εστιν αδικια εν αυτω
|