Быцьцё (SEM) - Разьдзел 11

1: На ўсёй зямлі была адна мова і адна гаворка.
2: Рушыўшы з усходу, яны знайшлі ў зямлі Сэнаар раўніну і пасяліліся там.
3: І сказалі адно аднаму: наробім цэглы і абпалім агнём. І стала ў іх цэгла замест камянёў, а земляная смала замест вапны.
4: І сказалі яны: збудуем сабе горад і вежу, вышынёю да нябёсаў, і зробім сабе імя, перш чым расьсеемся па ўлоньні ўсёй зямлі.
5: І сышоў Гасподзь паглядзець горад і вежу, што будавалі сыны людзкія.
6: І сказаў Гасподзь: вось, адзін народ, і адна ў іх мова; і вось, што пачалі яны рабіць, і не адстануць ад таго, што задумалі рабіць;
7: сыдзем жа і зьмяшаем там мову іхнюю, так каб адзін не разумеў гаворкі другога.
8: І расьсеяў іх Гасподзь адтуль па паверхні ўсёй зямлі; і яны перасталі будаваць горад.
9: Таму дадзена яму імя: Вавілон, бо так зьмяшаў Гасподзь мову ўсёй зямлі, і адтуль расьсеяў іх Гасподзь па ўсёй зямлі.
10: Вось радавод Сіма: Сіму было сто гадоў і спарадзіў Арфаксада, праз два гады пасьля патопу;
11: пасьля нараджэньня Арфаксада Сім жыў пяцьсот гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
12: Арфаксад жыў трыццаць пяць гадоў і спарадзіў Салу.
13: Пасьля нараджэньня Салы Арфаксад жыў чатырыста тры гады і спарадзіў сыноў і дачок.
14: Сала жыў трыццаць гадоў і спарадзіў Эвэра.
15: Пасьля нараджэньня Эвэра Сала жыў чатырыста тры гады і спарадзіў сыноў і дачок.
16: Эвэр жыў трыццаць чатыры гады і спарадзіў Фалека.
17: Пасьля нараджэньня Фалека Эвэр жыў чатырыста трыццаць гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
18: Фалек жыў трыццаць гадоў і спарадзіў Рагава.
19: Пасьля нараджэньня Рагава Фалек жыў дзьвесьце дзевяць гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
20: Рагаў жыў трыццаць два гады і спарадзіў Саруха.
21: Пасьля нараджэньня Саруха Рагаў жыў дзьвесьце сем гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
22: Сарух жыў трыццаць гадоў і спарадзіў Нахора.
23: Пасьля нараджэньня Нахора Сарух жыў дзьвесьце гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
24: Нахор жыў дваццаць дзевяць гадоў і спарадзіў Тару.
25: Пасьля нараджэньня Тары Нахор жыў сто дзевятнаццаць гадоў і спарадзіў сыноў і дачок.
26: Тара жыў семдзесят гадоў і спарадзіў Абрама; Нахора і Арана.
27: Вось радавод Тары: Тара спарадзіў Абрама, Нахора і Арана. Аран спарадзіў Лота.
28: І памёр Аран пры Тары, бацьку сваім, у зямлі нараджэньня свайго, у Уры Халдэйскім.
29: Абрам і Нахор узялі сабе жонак; імя жонкі Абрамавай: Сара; імя жонкі Нахоравай: Мілка, дачка Арана, бацькі Мілкі і бацькі Іскі.
30: І Сара была няплодная і бязьдзетная.
31: І ўзяў Тара Абрама, сына свайго, і Лота, сына Аранавага, унука свайго, і Сару, нявестку сваю, жонку Абрама, сына свайго, і выйшаў зь імі з Ура Халдэйскага, каб ісьці ў зямлю Ханаанскую; але дайшоўшы да Харана, яны спыніліся там.
32: І было дзён жыцьця Тары дзьвесьце пяць гадоў, і памёр Тара ў Харане.