- 1
- Вось, Гасподзь спусташае зямлю і робіць яе няплоднай; мяняе паверхню яе і расьсейвае тых, што жывуць на ёй.
- 2
- І што будзе народу, тое і сьвятарам; што слузе, тое і гаспадару ягонаму; што служанцы, тое і гаспадыні яе; што пакупцу, тое і прадаўцу, што пазыкоўцу, тое і пазычальніку, што ліхвяру, тое і ліхвадаўцу.
- 3
- Зямля спустошана ўшчэнт і зусім зрабаваная, бо Гасподзь вымавіў слова гэтае.
- 4
- Бядуе заняпалая зямля; паніклы, заняпалы сусьвет; паніклі ўсе землі, што ўзвышаліся над народам.
- 5
- І зямля апаганена пад тымі, што жывуць на ёй, бо яны пераступілі законы, зьмянілі статут, парушылі вечны запавет.
- 6
- Затое праклён паядае зямлю, і нясуць кару тыя, што жывуць на ёй; затое спалены насельнікі зямлі, і няшмат засталося людзей.
- 7
- Плача сок гронкі; баліць вінаграднай лазе; уздыхаюць усе, хто весяліўся сэрцам.
- 8
- Спынілася весялосьць з тымпанамі; змоўк шум вясёлых; сьціхлі гукі арфы;
- 9
- ужо ня п'юць віна зь песьнямі; згарчэла сікера піткам яе.
- 10
- Разбураны апусьцелы горад, усе дамы замкнутыя, нельга ўвайсьці.
- 11
- Плачуць па віне на вуліцах; запамрочылася ўсялякая радасьць; выгнана ўсялякая весялосьць зямлі.
- 12
- У горадзе засталося запусьценьне, і брамы разваліліся.
- 13
- А пасярод зямлі, паміж народамі, будзе тое самае, што бывае пры абіваньні масьлін, пры абіраньні вінаграду, калі закончаны збор.
- 14
- Яны ўзвысяць свой голас, перамогуць у велічы Госпада, гучна клікацьмуць мора.
- 15
- Дык вось, слаўце Госпада на ўсходзе, на выспах марскіх - імя Госпада Бога Ізраілевага.
- 16
- Ад краю зямлі мы чуем песьню: "Слава Праведнаму!" І сказаў я: бяда мне, бяда мне! жаль мне! ліхадзеі ліхадзейнічаюць, і ліхадзейнічаюць ліхадзеі ліхадзейна.
- 17
- Жудасьць і яма і пятля табе, жыхар зямлі!
- 18
- Тады той, хто пабег ад крыку жудасьці, упадзе ў яму; і хто выйдзе зь ямы, трапіць у пятлю; бо вокны зь нябеснай вышыні адчыняцца, і асновы зямлі здрыгануцца.
- 19
- Зямля руйнуецца, зямля распадаецца, зямля моцна патрэсена;
- 20
- хістаецца зямля, як п'яны, і гойдаецца, як калыска, і беззаконьне яе цяжарам на ёй; яна ўпадзе - і ўжо ня ўстане.
- 21
- І станецца таго дня: наведае Гасподзь войска вышняе ў высях і цароў зямных на зямлі.
- 22
- І будуць сабраныя разам, як вязьні, у яму і будуць увязьнены ў цямніцы, і праз многа дзён будуць пакараныя.
- 23
- І счырванее месяц, і пасаромеецца сонца, калі Гасподзь Саваоф зацаруе на гары Сіёне і ў Ерусаліме, і перад старэйшынамі яго ўславіцца.
|