Ёв (SEM) - Разьдзел 34

1: І гаварыў далей Эліуй і сказаў:
2: выслухайце, мудрыя, слова маё, і прыхілеце да мяне вуха, разважлівыя!
3: Бо вуха разьбірае словы, як гартань адрозьнівае смак у ежы.
4: Пастановім паміж сабою развагу і распазнаем, што добра.
5: Вось, Ёў сказаў: "праўда мая, але Бог пазбавіў мяне суду.
6: Ці павінен я маніць на праўду маю? Мая рана нявылечная бязь віны".
7: Ці ёсьць такі чалавек, як Ёў, які п'е глум, як ваду,
8: уступае ў супольнасьць з тымі, якія чыняць беззаконьне, і ходзіць зь людзьмі бязбожнымі?
9: Бо ён сказаў: няма карысьці чалавеку ў добрым дагодніцтве Богу.
10: Дык вось паслухайце мяне, мужы мудрыя. Ня можа быць у Бога няпраўды, альбо ва ‹сеўладнага неправасуддзя,
11: бо Ён паводле ўчынкаў чалавека робіць зь ім і паводле шляхоў мужа адплачвае яму.
12: Праўда, Бог ня робіць няпраўды, і ‹сеўладны не перакручвае суд.
13: Хто апрача Яго думае пра зямлю? І хто кіруе ўсім сусьветам?
14: Калі б Ён павярнуў сэрца Сваё да Сябе і ўзяў да Сябе дух яе і дыханьне яе, -
15: раптам загінула б усякая плоць, і чалавек вярнуўся б у пыл.
16: Дык вось, калі ты маеш розум, дык слухай гэта і ўважай словам маім.
17: Той, хто ненавідзіць праўду, ці можа валадарыць? І ці можаш ты зьвінаваціць Найсправядлівейшага?
18: Ці можна сказаць цару: ты - бязбожнік, і князям: вы - беззаконьнікі?
19: Але ён не зважае на асобы князёў і не выдзяляе багатага ад беднага, бо ўсе яны дзея рук Ягоных.
20: Нечакана яны паміраюць; сярод ночы народ узбурыцца, і яны зьнікаюць; і моцных выганяюць ня сілаю.
21: Бо вочы Ягоныя над шляхамі чалавека, і Ён бачыць увесь поступ яго.
22: Няма цемры, ні ценю сьмяротнага, дзе маглі б схавацца беззаконьнікі.
23: Таму Ён ужо не патрабуе ад чалавека, каб ішоў на суд з Богам.
24: Ён ламае дужых не разьбіраючы, і пастаўляе іншых на іх месцы,
25: бо ён робіць вядомымі дзеі іхнія і скідае іх уначы, і яны зьнішчаюцца.
26: Ён пабівае іх, як беззаконных людзей, на вачах у іншых,
27: за тое, што яны адвярнуліся ад Яго і не зразумелі ўсіх шляхоў Ягоных,
28: так што дайшоў да Яго лямант бедных, і Ён пачуў стогны прыгнечаных.
29: Ці даруе ён цішыню, хто можа парушыць? ці хавае Ён аблічча Сваё, хто можа ўбачыць Яго? Ці будзе гэта для народу, альбо для аднаго чалавека,
30: каб не цараваў крывадушнік на спакусу народу.
31: Богу трэба гаварыць: "я пацярпеў, больш ня буду грашыць.
32: А чаго я ня ведаю, Ты навучыш мяне; і калі я ўчыніў беззаконьне, больш ня буду".
33: Ці паводле тваёй развагі Ён павінен даваць? І што ты адкідаеш, тое табе належыць выбіраць, а ня мне; кажы, што ведаеш.
34: Людзі разумныя скажуць мне, і муж мудры, які слухае мяне:
35: Ёў неразумна гаворыць, і словы ягоныя бяз сэнсу.
36: Я хацеў бы, каб Ёў быў выпрабаваны, паводле адказаў ягоных, уласьцівых людзям бязбожным.
37: Інакш ён да грэху свайго дадасьць адступленьне, будзе пляскаць у ладкі сярод нас і яшчэ болей нагаворыць супроць Бога.