1
І ўвайшоў зноў у сынагогу; там быў чалавек з высахлаю рукою.
2
І сачылі за Ім, ці не ацаліць яго ў суботу, каб зьвінаваціць Яго.
3
А Ён кажа чалавеку з сухою рукою: стань пасярэдзіне.
4
А ім кажа: ці належыць у суботу дабро чыніць, альбо зло чыніць? душу ўратаваць, альбо загубіць? Але яны маўчалі.
5
І з гневам на іх паглядзеўшы, смуткуючы па ачарсьцьвеньні сэрцаў іхніх, кажа таму чалавеку: працягні руку тваю. Той працягнуў, і стала рука ягоная здаровая, як другая.
6
Фарысэі, выйшаўшы, адразу зладзілі зь ірадыянамі нараду супраць Яго, як бы загубіць Яго.
7
Але Ісус з вучнямі Сваімі адышоў да мора, і за Ім пайшло мноства людзей з Галілеі, Юдэі,
8
Ерусаліма, Ідума і з-за Ярдана. І з навакольляў Тыра і Сідона, пачуўшы, што Ён рабіў, ішлі да Яго ў вялікім мностве.
9
І сказаў вучням Сваім, каб напагатове была Яму лодка, з прычыны шматлюдзтва, каб ня ціснулі на Яго.
10
Бо многіх Ён ацаліў, так што тыя, хто быў хворы, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.
11
І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, падалі перад Ім і крычалі: Ты - Сын Божы.
12
Але Ён строга выгаворваў ім, каб не адкрывалі Яго.
13
Потым узышоў на гару і паклікаў да Сябе, каго Сам хацеў; і пайшлі да Яго.
14
І паставіў дванаццацёх, каб зь Ім былі і каб пасылаць іх зьвеставаць,
15
і каб мелі яны ўладу ацаляць ад хваробаў і выганяць дэманаў:
16
паставіў Сымона, даўшы яму імя Пётр;
17
Якава Зевядзеевага і Яна, брата Якаўлевага, даўшы ім імёны Воанергес, гэта азначае, "сыны громавыя";
18
Андрэя, Піліпа, Барталамея, Мацьвея, Тамаша, Якава Алфеевага, Тадэя, Сымона Кананіта
19
і Юду Іскарыёцкага, які і выдаў Яго.
20
Прыходзяць у дом; і зноў зьбіраецца люд, так што яны не маглі нават хлеба паесьці.
21
І пачуўшы, блізкія Ягоныя пайшлі забраць Яго, бо казалі, што Ён не ў сабе.
22
А кніжнікі, якія прыйшлі зь Ерусаліма, казалі, што Ён мае ў Сабе Вэльзэвула і што выганяе дэманаў сілаю дэманскага князя.
23
І паклікаўшы іх, казаў ім прытчамі: як можа сатана выганяць сатану?
24
Калі царства разьдзеліцца самое ў сабе, ня можа ўстояць царства тое;
25
і калі дом разьдзеліцца сам у сабе, ня можа ўстояць дом той;
26
і калі сатана паўстаў на самога сябе і разьдзяліўся, ня можа ўстояць, а настаў канец ягоны.
27
Ніхто, увайшоўшы ў дом дужага, ня можа зрабаваць рэчаў ягоных, калі сьпярша ня зьвяжа дужага, - і тады зрабуе дом ягоны.
28
Праўду кажу вам: дараваныя будуць сынам чалавечым усе грахі і блюзьнерствы, якімі б ні блюзьнерылі;
29
але хто будзе блюзьнерыць на Духа Сьвятога, таму ня будзе дараваньня вавекі, а падлягае ён вечнай асудзе.
30
Гэта сказаў Ён, бо казалі: у Ім нячысты дух.
31
І прыйшлі Маці і браты Ягоныя і, стоячы звонку, паслалі да Яго паклікаць Яго.
32
Каля Яго сядзеў люд. І сказалі Яму: вось, Маці Твая і браты Твае і сёстры Твае, вонкі, пытаюцца Цябе.
33
І адказаў ім: хто Маці Мая і браты Мае?
34
І азірнуўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: вось маці Мая і браты Мае;
35
бо, хто будзе выконваць волю Божую, той Мне брат і сястра і маці.