1
І выйшаўшы, Ісус ішоў ад храма. І прыступілі вучні Ягоныя, каб паказаць Яму будынкі храма.
2
Ён жа сказаў ім: ці бачыце ўсё гэта? Праўду кажу вам: не застанецца тут каменя на камені; усё будзе разбурана.
3
Калі ж сядзеў Ён на гары Аліўнай, дык прыступілі да Яго вучні асобна, кажучы: скажы нам, калі гэта будзе? і якая азнака Твайго прыходу і сканчэньня веку?
4
І ў адказ Ісус сказаў ім: глядзеце, каб хто вас ня ўвёў у зман;
5
бо многія прыйдуць пад імем Маім і будуць казаць: "я Хрыстос", - і многіх увядуць у зман.
6
Таксама пачуеце пра войны і ваенныя чуткі. Глядзеце, не жахайцеся; бо павінна ўсё тое быць. Але гэта яшчэ не канец:
7
бо паўстане народ на народ і царства на царства; і будзе голад і пошасьці, і землятрусы месцамі.
8
А ўсё гэта - болесны пачатак.
9
Тады будуць выдаваць вас на пакуты і забіваць вас; і вы будзеце зьненавіджаныя ўсімі народамі за імя Маё.
10
І тады спакусяцца многія; і адзін аднаго будуць выдаваць, і зьненавідзяць адзін аднаго;
11
і многія ілжэпрарокі паўстануць і ўвядуць у зман многіх;
12
і ад памнажэньня беззаконьня ахалоне любоў у многіх;
13
а хто выцерпіць да канца, уратуецца.
14
І абвешчана будзе гэтае Дабравесьце Царства па ўсім сьвеце, на сьведчаньне ўсім народам; і тады прыйдзе канец.
15
Дык вось, калі ўгледзіце брыдоту спусташэньня, пра якую сказана праз прарока Данііла, якая паўстане на сьвятым месцы, - хто чытае, хай разумее, -
16
тады хто будзе ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;
17
і хто на даху, той хай ня сыходзіць узяць што-небудзь з дома свайго;
18
і хто ў полі, той хай не вяртаецца назад, каб узяць вопратку сваю.
19
Гора ж цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні!
20
Малецеся, каб ня сталіся ўцёкі вашы зімою, альбо ў суботу;
21
бо тады будзе вялікі смутак, якога ня было ад пачатку сьвету да сёньня, і ня будзе.
22
І калі б не скараціліся тыя дні, дык не ўратавалася б ніякая плоць; але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.
23
Тады калі хто скажа вам: "вось, тут Хрыстос", альбо "там", - ня верце;
24
бо паўстануць ілжэхрысты ды ілжэпрарокі і дадуць азнакі і вялікія цуды, каб увесьці ў зман, калі ўдасца, і выбраных.
25
Вось, Я наперад сказаў вам.
26
Значыцца, калі скажуць вам: "вось Ён у пустыні", - ня выходзьце; "вось, Ён у патайных пакоях", - ня верце;
27
бо, як маланка бліскае з усходу і відна бывае аж да захаду, такі будзе прыход Сына Чалавечага;
28
бо дзе будзе труп, там зьбяруцца арлы.
29
І раптам, пасьля смутку дзён тых, сонца памеркне, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоркі спадуць зь неба, і сілы нябесныя пахіснуцца;
30
і тады зьявіцца азнака Сына Чалавечага на небе; і тады заплачуць усе плямёны зямныя і ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісьці на аблоках нябесных зь сілаю і славаю вялікай;
31
і пашле анёлаў Сваіх з трубою громагучнаю, і зьбяруць выбраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад краю нябёсаў да краю іх.
32
Ад смакоўніцы вазьмеце падабенства: калі гольле яе ўжо мякчэе і пускае лісьце, ведаеце, што блізка лета;
33
так і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка, пры дзьвярах.
34
Праўду кажу вам: ня міне род гэты, як усё тое будзе;
35
неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць;
36
а пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ні анёлы нябесныя, а толькі Айцец Мой адзін;
37
але як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыход Сына Чалавечага,
38
бо як у дні перад патопам елі, пілі, жаніліся і выходзілі замуж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг,
39
і не разумелі, пакуль ня прыйшоў патоп і не забраў усіх, - так будзе і прыход Сына Чалавечага;
40
тады будуць двое на полі: адзін возьмецца, а другі пакінецца;
41
дзьве будуць малоць у жорнах: адна возьмецца, а другая пакінецца.
42
Дык чувайце ж, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Гасподзь ваш прыйдзе.
43
Але гэта вы знаеце, што калі б ведаў гаспадар дома, у якую варту прыйдзе злодзей, дык чуваў бы і ня даў бы падкапаць дома свайго.
44
Таму і вы будзьце гатовыя, бо ў якую гадзіну ня думаеце, Сын Чалавечы прыйдзе.
45
Хто ж верны і разумны раб, якога гаспадар ягоны паставіў над слугамі сваімі, каб даваў ім ежу ў свой час?
46
Дабрашчасны той раб, якога гаспадар ягоны, прыйшоўшы застане, што робіць так;
47
праўду кажу вам, што над усім маёнткам сваім паставіць яго.
48
А калі скажа ліхі раб той ў сэрцы сваім: "ня хутка прыйдзе гаспадар мой",
49
і пачне біць субратоў сваіх, і есьці і піць з п'яніцамі, -
50
дык прыйдзе гаспадар раба таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня ведае,
51
і разатне яго напалам, і вызначыць яму аднолькавую долю з крывадушнікамі: там будзе плач і скрыгат зубоў.