1
Няправільныя вагі - агідныя Госпаду, а правільныя вагі ўпадабаньне Яму.
2
Прыйдзе пыхлівасьць, прыйдзе і ганьба; а са сьціплымі - мудрасьць.
3
Беззаганнасьць будзе кіраваць пабожнымі, а хітрасьць вераломных загубіць іх.
4
Не паможа багацьце ў дзень гневу; а праўда ўратуе ад сьмерці.
5
Праўда беззаганнага прастуе дарогу яму, а бязбожны ўпадзе ад бязбожнасьці сваёй.
6
Праўда пабожных ратуе іх, а бязбожнікі будуць злоўлены беззаконьнем сваім.
7
Надзея бязбожніка зьнікае пры сьмерці, і спадзяваньне бязбожных зьнікае.
8
Праведніку ёсьць ратунак зь нягоды, а замест яго трапляе ў яе бязбожны.
9
Вуснамі крывадушнік нішчыць блізкага свайго, а праведнікі празорлівасьцю ратуюцца.
10
З дабрадзенства праведнікаў радуецца горад, а як гіне бязбожны - сьпявае.
11
Дабраславеньнем праведных узвышаецца горад, а вуснамі бязбожнікаў руйнуецца.
12
Недавумак пагарджае блізкім сваім; а разумны чалавек маўчыць.
13
Хто ходзіць у паклёпніках, той адкрывае таямніцу; а верны чалавек яе хавае.
14
Дзе няма добрае рады, там занепадае народ, а пры многіх радцах - дабрадзенствуе.
15
Ліха той сабе спрычыняе, хто паручаецца за староньняга; а хто ненавідзіць заруку, той у бясьпецы.
16
Жанчына з добрым норавам здабывае гонар, а працавітыя дасягаюць багацьця.
17
Чалавек мілажальны дабрачыніць душы сваёй, а жорсткі сэрцам разбурае плоць сваю.
18
Бязбожны робіць справу ненадзейную, а таму, хто сее праўду - узнагарода пэўная.
19
Праведнасьць вядзе да жыцьця, а хто імкнецца да ліхога, імкнецца да сьмерці сваёй.
20
Агіда Госпаду - падступныя сэрцам; а падабаецца Яму, хто ў беспахібнасьці ходзіць.
21
Можна паручыцца, што грэшнік не застанецца без пакараньня; а насеньне праведных уратуецца.
22
Што залатое колца ў лычы ў сьвіньні, тое жанчына прыгожая і - неразумная.
23
Жаданьне праведных - толькі дабро, надзея бязбожных - гнеў.
24
Адзін сыпле шчодра і яму яшчэ дадаецца; а другі звыш меры ашчадлівы, і аднак жа бяднее.
25
Дабрачынная душа будзе насычана, і хто напойвае іншых, той і сам напоены будзе.
26
Хто хавае ў сябе збожжа, таго народ кляне; і дабраслаўляе таго, хто прадае.
27
Хто імкнецца да дабра, той шукае Божае ласкі; а хто шукае благога, да таго яно і прыходзіць.
28
Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе; а праведнікі, як лісьце, зазелянеюць.
29
Хто разладжвае дом свой, успадкуе вецер, а неразумны будзе слугаваць мудраму.
30
Плод праведніка - дрэва жыцьця, а мудры яднае душы.
31
Так аддаецца на зямлі праведніку, тым болей бязбожнаму і грэшніку.