1
Мудры сын слухае бацькавых настаўленьняў; а насьмешнік ня слухае засьцярогаў.
2
Ад плоду вуснаў сваіх чалавек спажывае дабро, а душа здраднікаў закона - зло.
3
Хто захоўвае вусны свае, той захоўвае душу сваю, а хто шырока свой рот разьзяўляе, таму бяда.
4
Душа гультая жадае, але марна: а душа руплівых насыціцца.
5
Праведнік ненавідзіць ілжывае слова, а бязбожны сарамаціць і ганьбіць сябе.
6
Праўда ахоўвае беззаганнага ў дарозе, а бязбожнасьць губіць грэшнікаў.
7
Сёй-той выдае сябе за багатага, а ў яго нічога няма; другі сябе за беднага, а ў яго багацьця многа.
8
Багацьцем сваім чалавек адкупляе жыцьцё сваё, а бедны і пагрозы ня чуе.
9
Сьвятло праведных весела гарыць; а сьветач бязбожных тухне.
10
Ад пыхі паходзіць разлад, а ў тых, што раяцца, - мудрасьць.
11
Багацьце ад марнасьці памяншаецца, а хто зьбірае працаю, памнажае яго.
12
Надзея, якая доўга ня праўдзіцца, стамляе сэрца, а жаданьне, якое споўнілася, - як дрэва жыцьця.
13
Хто пагарджае словам, той робіць шкоду сабе; а хто баіцца запаведзі, будзе ўзнагароджаны.
14
Навука ў мудрага - крыніца жыцьця, якая аддаляе ад сьмерці.
15
Добры розум дае зычлівасьць; а дарога бязбожных цьвёрдая.
16
Кожны разумны дзее зь веданьнем, а немысель выстаўляе на паказ дурасьць.
17
Неразумны пасол трапляе ў бяду, а верны пасланец - ратунак.
18
Галеча і ганьба таму, хто пагарджае навукай; а хто трымаецца настаўленьня, пашанаваны будзе.
19
Жаданьне, якое споўнілася, - прыемнае душы; агідна неразумнаму ўхіляцца ад зла.
20
Хто сябруе з мудрым, будзе мудры; а хто сябруе зь неразумнымі, разбэсьціцца.
21
Грэшнікаў даганяе зло, а праведнікам дасца дабро.
22
Добры пакідае спадчыну і ўнукам, а багацьце грэшніка зьберагаецца праведнаму.
23
Шмат хлеба бывае і на палетку ў бедных; але маёмасьць гіне ад бяспраўя.
24
Хто шкадуе дубца свайго, той ненавідзіць сына; а хто любіць, той змалку карае яго.
25
Праведнік есьць да сытасьці, а жывот бязбожных церпіць нястачы.