1
Лепш бедны, які ходзіць у сваёй нявіннасьці, чым зь ілжывымі вуснамі, і пры гэтым неразумны.
2
Нядобра душы бязь ведаў, і хто сьпяшаецца нагамі, спатыкаецца.
3
Неразумнасьць чалавека скрыўляе дарогу, а сэрца ягонае гневаецца на Госпада.
4
Багацьце памнажае сяброў, а беднага пакідае і сябар ягоны.
5
Ілжывы сьведка не застаецца без пакараньня, і хто гаворыць няпраўду, не ўратуецца.
6
Многія дагаджаюць заможным; і кожны - сябар чалавеку, які не шкадуе гасьцінцаў.
7
Беднага ненавідзяць усе браты ягоныя, тым болей прыяцелі ягоныя адпадаюць ад яго; гоніцца за словам парады, а іх і на гэта няма.
8
Хто набіраецца розуму, той любіць душу сваю; хто пільнуецца разумнасьці, знаходзіць дабро.
9
Ілжывы сьведка не застаецца без пакараньня; і хто гаворыць няпраўду, загіне.
10
Ня прыстоіць неразумнаму раскоша, тым болей рабу панаваньне над князямі.
11
Здаровы розум робіць чалавека павольным на гнеў, а слава ягоная - паблажлівым да неразважлівых учынкаў.
12
Гнеў цара - як рык ільва, а ласка ягоная - як раса на траву.
13
Неразумны сын - пагібель бацьку ягонаму, а сварлівая жонка - сьцёкавая рына.
14
Дом і маёмасьць - спадчына ад бацькоў, а разумная жонка - ад Госпада.
15
Гультайства наганяе дрымоту, і нядбайная душа будзе галадаць.
16
Захавальнік запаведзі захоўвае душу сваю, а хто ня дбае пра шяхі свае - загіне.
17
Міласэрны да беднага пазычае Госпаду; і Ён аддасьць яму за дабрачынства ягонае.
18
Карай сына свайго, пакуль ёсьць надзея, і не абурайся крыкам ягоным.
19
Чалавек вялікага гневу нясе пакараньне; бо, калі пашкадуеш яго, давядзецца табе яшчэ больш караць яго.
20
Слухайся рады і прымай кару, каб зрабіцца табе пасьля мудрым.
21
Шмат задумаў у сэрцы ў чалавека, але збудзецца толькі задуманае Госпадам.
22
Радасьць чалавеку - дабрачыннасьць ягоная, і бедны чалавек лепшы, чым хлусьлівы.
23
Страх Гасподні вядзе да жыцьця, і хто мае яго, заўсёды будзе задаволены, і ліха не спасьцігне яго.
24
Гультай апускае руку сваю ў чару, і ня хоча данесьці яе да вуснаў сваіх.
25
Калі ты пакараеш блюзьнера, дык і просты зробіцца разумным; і калі засьцеражэш разумнага, дык ён зразумее настаўленьне.
26
Хто бацьку руйнуе і выганяе маці - сын бессаромны і ганебны.
27
Перастань, сыне мой, слухаць угаворы ўхіліцца ад голасу розуму.
28
Падступны сьведка зьдзекуецца з праўды, і вусны бязбожных глытаюць няпраўду.
29
На блюзьнераў гатовыя суды, і ўдары - на цела дурных.