1
Калі сядзеш есьці ежу з валадаром, дык уважай, што перад табою;
2
і пастаў заслону ў горле тваім, калі ты ненаедны.
3
Не спакушайся ласнымі прысмакамі; гэта - уяўная ежа.
4
Ня турбуйся пра тое, каб набыць багацьце; адкінь такія думкі твае.
5
Зьвернеш вочы твае на яго, і - яго ўжо няма; бо яно зробіць сабе крылы і, як арол, паляціць да неба.
6
Не каштуй ежы ў чалавека зайздросьлівага, і не спакушайся ласнымі прысмакамі ягонымі,
7
бо, якія думкі ў душы ў яго, такі і ён сам; "еж і пі", кажа ён табе, а сэрца яго не з табою.
8
Кавалак, які ты зьеў, вырыгнеш, і добрыя словы твае ты ўжывеш марна.
9
У вушы неразумнаму не кажы, бо ён занядбае разумныя словы твае.
10
Не перасоўвай мяжы даўняй і на поле сіротаў не заходзь;
11
бо Абаронца ў іх моцны; Ён заступіцца за справу іхнюю перад табою.
12
Прыхілі сэрца тваё да вучэньня і вушы твае - да разумных слоў.
13
Не пакідай юнака без пакараньня; калі пакараеш яго дубцом, ён не памрэ:
14
ты пакараеш яго дубцом і ўратуеш душу яго ад пекла.
15
Сыне мой! калі сэрца тваё будзе мудрае, парадуецца і маё сэрца;
16
і душа мая будзе радавацца, калі вусны твае будуць казаць слушна.
17
Хай не зайздросьціць сэрца тваё грэшнікам; а хай будзе яно ва ўсе дні ў страху Гасподнім;
18
бо ёсьць будучыня, і надзея твая ня страчана.
19
Слухай, сыне мой, і будзь мудры, і кіруй сэрца тваё на просты шлях.
20
Ня будзь сярод тых, што ўпіваюцца віном, сярод тых, што аб'ядаюцца мясам:
21
бо п'яніца і ненаяда зьбяднеюць, а санлівец апранецца ў рызманы.
22
Слухайся бацькі твайго: ён спарадзіў цябе; і не пагарджай маці тваёй, калі яна будзе старая.
23
Купі ісьціну, і не прадавай мудрасьці і разумнага вучэньня.
24
Радуецца бацька праведніка, і, хто нарадзіў мудрага - радуецца зь яго.
25
Хай весяліцца бацька твой і хай радуецца маці твая, якая цябе нарадзіла.
26
Сыне мой! аддай сэрца тваё мне, а вочы твае хай сочаць за шляхамі маімі:
27
бо распусьніца - глыбокая прорва, а чужая жонка - вузкі калодзеж;
28
яна, як разбойнік, сядзіць у засадзе і памнажае сярод людзей здраднікаў.
29
У каго гора? у каго нядоля? у каго бяспрычынныя раны? у каго чырвоныя вочы?
30
У тых, што доўга сядзяць за віном, што прыходзяць скаштаваць віна неразьведзенага.
31
Не глядзі на віно, як яно чырванее, як яно прамяніцца ў келіху, як яно роўненька ліецца;
32
пазьней яно ўкусіць, як змей, і ўджаліць, як асьпід;
33
вочы твае будуць глядзець на чужых жонак, і сэрца тваё загаворыць распуснае;
34
і ты будзеш, як заснулы сярод мора і як на версе мачты.
35
І скажаш: "білі мяне, мне не балела, штурхалі мяне, і я не адчуваў. Калі прачнуся, зноў буду рабіць тое самае."