Выслоўi (SEM) - Разьдзел 25

1: І гэта выслоўі Саламона, сабраныя мужамі Эзэкіі, цара Юдэйскага.
2: Слава Божая - пакрываць таямніцаю справу, а славай цароў - дасьледаваць справу.
3: Як неба ў вышыні і зямля ў глыбіні, так сэрца цароў - недасьледвальнае.
4: Аддзялі дамешку ад срэбра, і выйдзе ў срэбніка посуд:
5: адвядзі няправеднага ад цара, і трон ягоны ўмацуецца праўдай.
6: Ганарліва не выстаўляйся перад абліччам цара і на месца вялікіх не станавіся;
7: бо лепей хай скажуць табе: "узыдзі сюды вышэй", чым калі прынізяць цябе перад знакамітым, якога ўбачылі вочы твае.
8: Ня ўступай пасьпешліва ў цяжбіну: бо што будзеш рабіць у канцы, калі супернік твой сарамаціць цябе?
9: Вядзі цяжбіну зь блізкім тваім, але таямніцы ягонае не адкрывай,
10: каб не папракнуў цябе той, хто чуў гэта, бо тады ганьба твая ад цябе не адстане.
11: Залатыя яблыкі ў срэбным празрыстым посудзе - слова, сказанае прыстойна.
12: Залатая завушніца і аздоба з чыстага золата - гэта мудры абскаржнік для ўважлівага вуха.
13: Што прахалода ад сьнегу ў жніва, тое верны пасол таму, хто яго пасылае: ён прыносіць душы гаспадара свайго радасьць.
14: Што хмары і вятры без дажджу, тое чалавек, які абяцае гасьцінцы і іх не дае.
15: Цярплівасьць схіляе да літасьці вяльможу, і мяккі язык ломіць костку.
16: Знайшоў ты мёд? еж, колькі трэба табе, каб не аб'есьціся ім і ня выбляваць яго.
17: Не ўчашчай у дом сябра твайго, каб ты не абрыд яму, каб ён не зьненавідзеў цябе.
18: Што молат і меч і вострая страла, тое чалавек, які сьведчыць ілжыва супроць блізкага свайго.
19: Што гнілы зуб і паралізаваная нага, тое надзея на ненадзейнага чалавека ў нягодзе.
20: Як той, хто здымае зь сябе вопратку ў халодны дзень, і як воцат на рану, так і той, хто сьпявае песьні тужліваму сэрцу.
21: Калі вораг твой галодны, накармі яго хлебам; і калі ён сьмягне, напаі яго вадою:
22: бо, робячы гэта, ты зьбіраеш распаленае вуголле на галаву ягоную, і Гасподзь аддзячыць табе.
23: Паўночны вецер нясе дождж, а патаемная гаворка - незадаволеныя твары.
24: Лепей жыць у куце на даху, чым са сварліваю жонкаю ў прасторным доме.
25: Што халодная вада натомленай смагай душы, тое добрая вестка з далёкай краіны.
26: Што ўскаламучаная крыніца і парушаная крыніца, тое праведнік, які падае перад бязбожнікам.
27: Як нядобра есьці многа мёду, так дамагацца славы ня ёсьць слава.
28: Што горад разбураны, без мура, тое чалавек, які не валодае духам сваім.