1
Чалавек, які насуперак засьцярогам робіцца ўпарты, будзе раптам зламаны, і ня будзе яму дапамогі.
2
Калі множацца праведнікі, весяліцца народ; а калі пануе бязбожнік, стогне народ.
3
Чалавек, які любіць мудрасьць, радуе бацьку свайго; а які знаецца з распусьніцамі, той траціць маёмасьць.
4
Цар правасудзьдзем мацуе зямлю, а аматар хабару руйнуе яе.
5
Чалавек, які лісьлівіць сябру свайму, сьцеле сетку пад ногі яму.
6
У грэху ліхога чалавека - сетка яму, а праведнік весяліцца і радуецца.
7
Праведнік старанна дасьледуе цяжбіну бедных, а бязбожнік не разьбірае справы.
8
Людзі разбэшчаныя бунтуюць горад, а мудрыя суцішаюць мяцеж.
9
Разумны чалавек, калі судзіцца з чалавекам неразумным, ці злуецца, ці сьмяецца - ня мае спакою.
10
Крыважэрныя людзі ненавідзяць бязбожнага, а праведныя клапоцяцца за яго жыцьцё.
11
Неразумны ўвесь гнеў свой вылівае, а мудры стрымлівае яго.
12
Калі ўладар слухае ілжывыя прамовы, дык і ўсе служкі ў яго бязбожныя.
13
Бедны і ліхвяр сустракаюцца адзін з адным; але сьвятло вачам таго і другога дае Гасподзь.
14
Калі цар судзіць бедных па праўдзе, дык трон ягоны назаўсёды ўцьвердзіцца.
15
Дубец і засьцярога даюць мудрасьць; а занядбаны хлопчык робіць сорам сваёй маці.
16
Пры памнажэньні бязбожных множыцца беззаконьне; а праведнікі ўбачаць падзеньне іхняе.
17
Карай сына твайго, і ён дасьць табе спакой, і прынясе радасьць душы тваёй.
18
Няма адкрыцьця згары чалавеку разбэшчанаму, а хто жыве паводле закону - той шчасны.
19
Словамі не навучыш раба; бо, хоць ён і разумее іх, але ня слухаецца.
20
Ці бачыў ты чалавека неабачлівага ў словах сваіх? на неразумнага болей надзеі, чым на яго.
21
Калі змалку выхоўваць раба ў дастатку, дык і пазьней ён захоча быць сынам.
22
Чалавек гнеўлівы заводзіць свару, а запальчывы шмат грэшыць.
23
Ганарыстасьць чалавека прыніжае яго, а сьціплы духам здабывае гонар.
24
Хто дзеліцца са злодзеем, той ненавідзіць душу сваю; ён чуе праклён, але не абвяшчае пра тое.
25
Боязь перад людзьмі ставіць сетку; а хто спадзяецца на Госпада, будзе ў бясьпецы.
26
Многія шукаюць прыхільнага.
27
Мярзота праведнікам - чалавек няправедны, і мярзота бязбожнаму - той, хто ідзе простай дарогай.