1
Сыне мой! навукі маёй не забывай, і запаведзі мае хай захоўвае сэрца тваё;
2
бо даўжыні дзён, гадоў жыцьця і міру яны памножаць табе.
3
Літасьцівасьць і праўда хай не пакідаюць цябе; абвяжы імі шыю тваю, напішы іх на скрыжалі сэрца твайго:
4
і здабудзеш мудрасьць і ласку ў вачах Бога і людзей.
5
Спадзявайся на Госпада ўсім сэрцам тваім і не кладзі надзеі на розум твой.
6
На ўсіх дарогах тваіх спазнавай Яго, і Ён выпрастуе шляхі твае.
7
Ня будзь мудрацом у вачах тваіх; бойся Госпада, і пазьбягай ліха;
8
Гэта будзе здароўе целу твайму і ежа касьцям тваім.
9
Шануй Госпада ад імя твайго і ад пачаткаў усіх прыбыткаў тваіх;
10
і напоўняцца засекі твае зь верхам, і чавільні твае будуць налівацца новым віном.
11
Пакараньня Гасподняга, сыне мой, не адхіляй, і ня лічы за лішніцу перасьцярогі Ягоныя;
12
бо, каго любіць Гасподзь, таго карае і дабра зычыць таму, як бацька сыну свайму.
13
Шчасны той чалавек, які надбаў мудрасьць, і чалавек, які здабыў розум!
14
Бо здабываньне яе лепшае за здабываньне срэбра, і прыбытку зь яе больш, чым ад золата.
15
Яна даражэйшая за каштоўныя камяні; і нішто з таго, што жадана табе, не зраўняецца зь ёю.
16
Даўгадзённасьць у правіцы ў яе, а ў лявіцы багацьце і слава;
17
шляхі яе - шляхі прыемнасьці, і ўсе сьцежкі яе - мірныя.
18
Яна - дрэва жыцьця тым, што называюць яе, - і шчасныя тыя, што маюць яе!
19
Гасподзь мудрасьцю ўтварыў зямлю, нябёсы паставіў розумам;
20
Яго мудрасьцю адчыніліся бездані, і воблакі кропяць расою.
21
Сыне мой, ня ўпускай з вачэй тваіх гэтага; захоўвай здаровае мысьленьне і разважлівасьць:
22
і яны будуць жыцьцём душы тваёй і акрасаю шыі тваёй.
23
Туды бясьпечна пойдзеш шляхам тваім і нага твая не спатыкнецца.
24
Калі ляжаш спаць, ня будзеш баяцца; і як засьнеш, сон твой салодкі будзе.
25
Не збаішся раптоўнага страху і пагібелі ад бязбожных, калі яна прыйдзе;
26
бо Гасподзь будзе надзеяй тваёй і ўтрымае нагу тваю ад пасткі.
27
Не адмаўляйся рабіць дабро, калі яно трэба, калі рука твая можа зрабіць гэта.
28
Не кажы сябру твайму: "ідзі і прыйдзі зноў, і заўтра я дам", калі маеш з сабою.
29
Не намышляй супроць блізкага твайго ліха, калі ён бясьпечна жыве з табою.
30
Не сварыся з чалавекам бяз прычыны, калі ён не зрабіў табе благога.
31
Не зайздросьці посьпехам гвалтаўніка і не бяры сабе за прыклад шляхі ягоныя,
32
бо Гасподзь грэбуе тым, хто распусны, а справядлівага даверам Сваім адарае.
33
Праклён Гасподні на дом бязбожніка, а дом пабожнага Ён дабраслаўляе.
34
Калі з блюзьнераў Ён насьміхаецца, дык пакорным дае мілату.
35
Мудрыя спадкуюць славу, а непапраўныя немысьлі - ганьбу.