Выслоўi (SEM) - Разьдзел 8

1: Ці мудрасьць не заклікае? і ці розум ня ўзносіць свой голас?
2: Яна стаіць на ўзвышаных месцах, пры дарозе, на ростанях;
3: яна кліча каля гарадское брамы, дзе ўваходзяць у дзьверы:
4: "Да вас, людзі, даклікаюся я, і да сыноў чалавечых мой голас!
5: Навучэцеся, невукі, добрай разумнасьці, зразумейце вы розум, бязглуздыя.
6: Бо ісьціну вымавіць язык мой, а бязбожнасьць - гідота для вуснаў маіх;
8: усе словы вуснаў маіх слушныя; няма ў іх хітрыны і ашуканства;
9: усе яны простыя разумнаму і справядлівыя тым, хто здабыў веды.
10: Прымеце навуку маю, а ня срэбра; лепей веды, чым чыстае золата;
11: бо мудрасьць лепшая за перлы, і ўсё, чаго пажадаеш, не дараўнаецца зь ёю.
12: Я, мудрасьць, жыву з розумам, і шукаю спазнаньня ў разважлівага.
13: Страх Гасподні - ненавідзець зло; гонар і пыху і ліхія шляхі і падступныя вусны я ненавіджу.
14: У мяне рада і праўда: я розум, у мяне сіла.
15: Мною цары валадараць, і праўнікі ўзаконьваюць праўду.
16: Мною кіруюць уладыкі і вяльможы, і ўсе судзьдзі праведныя.
17: Хто любіць мяне, тых я люблю, і хто шукае мяне, знойдуць мяне;
18: багацьце і слава са мною - скарб нятленны, і праўда;
19: плады мае лепшыя за золата, і золата самага чыстага, і карысьці ад мяне болей, чым ад чыстага срэбра.
20: Я хаджу дарогаю праўды, сьцежкамі правасудзьдзя,
21: каб даць тым, хто мяне любіць, спадчыну дабра, і скарбніцы іхнія я напаўняю.
22: Гасподзь меў мяне ад пачатку дарогі Сваёй, раней дзеяў Сваіх, спрадвеку:
23: адвеку была я памазаная, ад пачатку, ад правеку зямлі.
24: Я нарадзілася, калі ня было яшчэ бездані, калі яшчэ ня было крыніц, багатых вадою.
25: Я нарадзілася перш, чым былі пастаўлены горы, раней за пагоркі,
26: калі яшчэ Ён не стварыў ні зямлі, ні палёў, ні пачатковых пылінак сусьвету.
27: Ён рыхтаваў нябёсы, я была там. Калі ён крэсьліў скляпеньне над паверхняю бездані,
28: калі сталяваў наверсе аблокі, калі мацаваў крыніцы бездані,
29: калі даваў мору статут, каб воды не заступалі межаў яго, калі закладваў асновы зямлі:
30: тады я была пры Ім за майстра, і была кожны дзень радасьцю, весялосьцю была перад абліччам Ягоным заўсёды,
31: радуючыся на зямным коле Яго, і радасьць мая была з сынамі чалавечымі.
32: Цяпер, дзеці, паслухайце мяне; і шчасныя тыя, што будуць ахоўваць шляхі мае!
33: Паслухайце настаўленьня, і мудрымі станьце, і не адступайцеся ад яго.
34: Шчасны той чалавек, які слухае мяне, чуваючы дзень у дзень каля варотаў маіх і вартуючы дзьверы мае!
35: Бо, хто знайшоў мяне, той знайшоў жыцьцё, і атрымае мілату ад Госпада;
36: а хто грэшыць супроць мяне, учыняе шкоду душы маёй: усе тыя, што ненавідзяць мяне, любяць сьмерць".