1
Мудрасьць збудавала сабе дом, высекла сем слупоў ягоных,
2
закалола ахвяру, разбавіла віно сваё і прыгатавала ў сябе гасьціну;
3
паслала слуг сваіх клікаць з вышыняў горада:
4
"хто неразумны, хай прыйдзе сюды!" А недавумкам сказала:
5
"ідзеце, ежце мой хлеб, і пеце віно, мною разбаўленае;
6
адкіньце дурноту, і будзем жыць і хадзіць дарогай разважлівасьці".
7
Не павучай блюзьнера, бо ганьбу сабе нажывеш, і хто асьцерагае бязбожніка - пляміць сябе.
8
Не асьцерагай блюзьнера, каб ён не зьненавідзеў цябе; асьцерагай мудрага, і ён палюбіць цябе;
9
дай настаўленьне мудраму, і ён яшчэ больш умудрыцца; навучы праўдалюбца, і ён памножыць веды.
10
Пачатак мудрасьці - страх Гасподні, і спазнаньне Сьвятога - розум;
11
бо мною памножацца дні твае і дадасца табе гадоў жыцьця.
12
Сыне мой! калі ты змудрыў, мудры для сябе; і калі ўзбуяў, дык адзін і пацерпіш.
13
Жанчына бяз розуму - крыклівая, дурніца - ні ў чым не абазнаная,
14
сядае каля дзьвярэй дома свайго на крэсьле, на гарадскіх вышынях,
15
каб клікаць тых, хто дарогаю ідзе, хто проста сваёю дарогай ідзе:
16
"хто дурны, заварочвай сюды!", а неразумным кажа яна:
17
"вада крадзеная салодкая, і ўтоены хлеб смачны".
18
Але ня ведае ён, што мёртвыя там, у глыбіні апраметнай запрошаны ёю.