1
Алілуя. Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо навечна ласка Ягоная.
2
Хто выкажа магутнасьць Госпада, хто абвесьціць усю славу Ягоную?
3
Дабрашчасныя - хто трымаецца права, хто чыніць па праўдзе ва ўсякі час!
4
Спамяні пра мяне, Госпадзе, у зычлівасьці да народу Твайго; наведай мяне ратаваньнем Тваім,
5
каб угледзеў я дабрадзенства выбранцаў Тваіх, каб радаваўся я радасьцю народу Твайго, каб хваліўся я спадчынаю Тваёю.
6
Зграшылі мы з бацькамі нашымі, учынілі бяспраўе, скрывілі праўду.
7
Бацькі нашыя ў Егіпце не зразумелі цудаў Тваіх, не памяталі безьлічы міласьцяў Тваіх і ўзбунтаваліся каля мора, Чэрмнага мора.
8
Але Ён уратаваў іх дзеля імя Свайго, каб паказаць магутнасьць Сваю.
9
Грозна прамовіў мору Чэрмнаму, і яно высахла; і правёў іх прадоньнем, як па сухім;
10
і ўратаваў іх ад рукі ненавісьніка і выбавіў іх ад рукі ворага.
11
Воды накрылі ворагаў іхніх; ніводнага зь іх не засталося.
12
І паверылі яны словам Ягоным, і пасьпявалі славу Яму.
13
Але неўзабаве забылі дзеі Ягоныя, не дачакаліся Ягонага пажаданьня:
14
і загарэліся ў пустыні пажадай, і спакусілі Бога ў бязьлюднай.
15
І Ён выканаў іхнюю просьбу, але паслаў на іх душы пошасьць.
16
І пазайздросьцілі ў табары Майсею і Аарону, сьвятому Гасподняму.
17
Раскалолася зямля, і паглынула Датана, і накрыла Ааронавую зборню.
18
І загарэўся вагонь на зборні іхняй, полымя папаліла бязбожных.
19
Зрабілі цяля каля Харыва, і пакланіліся ідалу;
20
і памянялі славу сваю на выяву вала, які есьць траву.
21
Забыліся Бога, Збаўцу свайго, Які велічнае ў Егіпце ўчыніў,
22
дзівоснае ў зямлі Хамавай, страшэннае каля Чэрмнага мора.
23
І хацеў вынішчыць іх, калі б Майсей, выбранец Ягоны, ня стаў прад Ім у расколіне, каб адвесьці ятру Ягоную, не пагубіць іх.
24
І пагардзілі яны зямлёю жаданаю, ня верылі слову Ягонаму;
25
і наракалі ў палатках сваіх, ня слухаліся голасу Гасподняга.
26
І падняў Ён руку Сваю на іх, каб зубожыць іх у пустыні,
27
і зубожыць іхні род сярод народаў і расьсеяць іх па зямлі.
28
Яны прыляпіліся да Ваалфэгора, і елі ахвяры бяздушным,
29
і разгневалі Бога сваімі ўчынкамі, і напала пошасьць на іх.
30
І паўстаў Фінээс, і ўчыніў суд, - і спынілася пошасьць
31
І залічана гэта яму ў праведнасьць на векі вечныя з роду ў род.
32
І ўгневалі Бога каля водаў Мэрывы, і Майсей пацярпеў за іх,
33
бо засмуцілі яны дух ягоны, і ён паграшыў вуснамі сваімі.
34
Ня вынішчылі народаў, пра якія сказаў ім Гасподзь;
35
а зьмяшаліся зь язычнікамі, і навучыліся дзеяў іхніх;
36
служылі ідалам іхнім, якія былі ім сеткаю,
37
і прыносілі сыноў сваіх і дачок сваіх у ахвяру дэманам;
38
пралівалі кроў бязьвінную, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх прыносілі ў ахвяру ідалам Ханаанскім, - і зьнячысьцілася зямля крывёю;
39
зьнячышчалі сябе дзеямі сваімі і распусьнічалі ўчынкамі сваімі.
40
І запалаў гнеў Гасподні на народ Ягоны, і пагрэбаваў Ён спадчынай Сваёю
41
і перадаў іх у рукі язычнікам, і ненавісьнікі іх завалодалі імі.
42
Ворагі іхнія ўціскалі іх, і яны ўпакорваліся пад рукою іхняю.
43
Шмат разоў Ён іх вызваляў; а яны немарасьціліся прад Ім, і прыніжаліся за беззаконьне сваё.
44
Але Ён зважаў на іх смутак, калі чуў іхнія енкі,
45
і прыгадваў запавет Свой зь імі, і раскайваўся ў многіх міласьцях Сваіх,
46
і абуджаў спагаду да іх ва ўсіх, хто іх браў у палон.
47
Ратуй нас, Госпадзе, Божа наш, зьбяры нас спаміж народаў, каб мы славілі сьвятое імя Тваё, хваліліся Тваёю славаю.
48
Дабраславёны Гасподзь, Бог Ізраілеў, спрадвеку і навечна! І хай скажа ўвесь народ: амін! Алілуя!