1
Давідава. Над рэкамі Вавілона, там сядзелі і плакалі мы, калі згадвалі пра Сіён.
2
На вербах пасярод яго павесілі мы свае арфы.
3
А тыя, што нас паланілі, песьняў ад нас патрабавалі, а нашыя прыгнятальнікі - весялосьці: "пасьпявайце нам зь песьняў Сіёна".
4
Як нам сьпяваць Гасподнюю песьню на чужынскай зямлі?
5
Калі забуду цябе, Ерусаліме, хай забудзе мяне правіца мая;
6
хай прыліпне язык мой да паднябеньня, калі помніць цябе я ня буду, калі не пастаўлю Ерусаліма на чале весялосьці маёй.
7
Прыгадай, Госпадзе, сынам Эдомавым дзень Ерусаліма, калі казалі яны: "руйнуйце, руйнуйце да падмурка яго".
8
Дачка Вавілона, спусташальніца! дабрашчасны, хто ўдзеліць табе за тое, што зрабіла ты нам!
9
Дабрашчасны, хто возьме й заб'е немаўлятак тваіх аб камень!