1
Псальма Давідава. Навошта бунтуюць народы, і намышляюць плямёны марнае?
2
Паўстаюць зямныя цары, і ўмаўляюцца разам князі супраць Госпада і супраць Памазанца Ягонага:
3
"Парвёмце ж іхнія кайданы і скінем зь сябе іхнія аковы".
4
Той, Хто ў нябёсах жыве, пасьмяецца, Гасподзь паганьбіць іх.
5
Тады Ён у гневе Сваім скажа ім, і лютасьцю Сваёй іх настрашыць;
6
"Я памазаў Цара Майго над Сіёнам, сьвятою гарою Маёю.
7
Я абвяшчу пастанову: Гасподзь сказаў Мне: "Ты Сын Мой; Я сёньня Цябе спарадзіў;
8
прасі ў Мяне, і дам народы ў спадчыну Табе, і ўладаньні Твае - аж па край зямлі!
9
Ты паб'еш іх жалезным жазлом, патаўчэш іх, як посуд ганчарны".
10
Дык вось - урымсьціцеся, цары; навучэцеся, судзьдзі зямныя,
11
служэце Госпаду богабаязна, і радуйцеся з трымценьнем.
12
Ушануйце Сына, каб Ён не загневаўся, і каб не загінуць вам у дарозе вашай, бо гнеў Ягоны загарыцца неўзабаве. Шчасныя ўсе, хто на Яго спадзяецца.