1
Псальма Давідава. Да Цябе, Госпадзе, узношу душу маю.
2
Божа мой! на цябе спадзяюся, хай ня будзе мне сорамна, хай не апануюць мяне мае ворагі.
3
Хай ня будзе сораму ўсім, хто на Цябе спадзяецца: хай будзе тым брыдка, хто бяз прычыны беззаконьне ўчыняе.
4
Пакажы мне, Госпадзе, дарогі Твае, наставі мяне на сьцежкі Твае.
5
Накіруй мяне на праўду Тваю, і навучы мяне, бо Ты Бог ратунку майго; на Цябе спадзяюся кожны дзень.
6
Успомні шчадроты Твае, Госпадзе, і міласэрнасьць Тваю, бо спрадвеку яны.
7
Грахоў маладосьці маёй і злачынстваў маіх не ўспамінай; з ласкі Тваёй успомні мяне Ты, Госпадзе, дзеля даброці Тваёй!
8
Добры і справядлівы Гасподзь; таму настаўляе грэшных на шлях,
9
вядзе пакорлівых да праўды, і навучае ціхмяных шляхам Сваім.
10
Усе дарогі Гасподнія - міласьць і праўда тым, хто трымаецца запавету Ягонага і адкрыцьця Ягонага.
11
Дзеля імя Твайго, Госпадзе, даруй мне мой грэх; бо вялікі ён.
12
Хто ёсьць чалавек, што баіцца Госпада? Яму пакажа Ён шлях, які трэба абраць.
13
Душа ягоная жыцьме ў дабры, і род ягоны ўспадкуе зямлю, Салэх
14
Тайна Гасподняя тым, што баяцца Яго, і запавет Свой Ён ім адкрывае.
15
Вочы мае заўсёды да Госпада; бо Ён дастае зь сеткі ногі мае.
16
Паглядзі на мяне і пашкадуй мяне, бо я адзінокі і прыгнечаны.
17
Скруха сэрца майго павялічылася; выведзі мяне зь нягодаў маіх,
18
падзівіся на пакуты мае і на зьнямогу маю, і даруй усе грахі мае.
19
Падзівіся на ворагаў маіх, як іх многа, і якою нянавісьцю ненавідзяць мяне.
20
Аслані душу маю, і ўратуй мяне, хай ня будзе мне сораму, што я на Цябе спадзяюся.
21
Беззаганнасьць і слушнасьць хай ахаваюць мяне; бо я на Цябе спадзяюся.
22
Вызвалі, Божа, Ізраіля ад усіх служкаў ягоных.