1
Кіроўцу хору. Раба Гасподняга Давіда.
2
Грэшнасьць бязбожніка гаворыць у сэрцы маім: няма страху Божага перад вачыма ягонымі,
3
бо ягоныя вочы лісьлівяць яму, быццам шукаюць віну, каб зьненавідзець яе;
4
словы з вуснаў ягоных - няпраўда і хітрына; ня хоча ён быць мудрым, каб рабіць дабро.
5
Несправядлівасьць намышляе ён на пасьцелі сваёй, на благі становіцца шлях, ня грэбуе злом.
6
Госпадзе! ласка Твая да нябёсаў, праўда Твая пад хмары!
7
Праўда Твая - як горы Божыя, і суды Твае - бездань вялікая! Людзей і быдла захоўваеш Ты, Госпадзе!
8
Якая каштоўная ласка Твая, Божа! Сынам чалавечым у цені крылаў Тваіх спакойна;
9
наядаюцца сытасьцю дома Твайго, і з плыні слодычаў Тваіх Ты выпойваеш іх,
10
бо ў Табе крыніца жыцьця; у сьвятле Тваім мы бачым сьвятло.
11
Пашыры ласку Тваю на тых, што Цябе ведаюць, і праўду Тваю на людзей, шчырых сэрцам,
12
хай не наступіць на мяне нага гардзеі, і рука грэшніка хай не прагоніць мяне.
13
Там упалі беззаконьнікі, скінутыя, і ня могуць устаць.