1
Кіроўцу хору. Псальма Давідава.
2
Пачуй, Божа, голас мой у малітве маёй; ад страху ворага душу маю аслані.
3
Ахавай мяне ад намыслаў падступных, ад бунту злыдняў,
4
якія язык свой навастрылі, як меч; напнулі лук свой - слова зьедлівае,
5
каб употай страляць у беззаганнага; яны зьнянацку страляюць па ім, і не баяцца.
6
Яны ўмацавалі сябе ў намеры ў ліхім; змовіліся таемна сеткі паставіць; казалі: хто іх убачыць?
7
Яны крыўды шукаюць, віжуюць і сочаць і падкопваюцца да нутра чалавечага і да глыбіняў сэрца.
8
Але Бог паб]е іх стралою: зьнянацку будуць яны пацэлены.
9
Языком сваім яны заб'юць самі сябе; усе, хто іх бачыць, адыдуць ад іх.
10
І збаяцца ўсе людзі, і абвесьцяць дзею Божую, і зразумеюць, што гэта дзея Яго.
11
А праведны ўзьвесяліцца ў Богу і на Яго спадзявацца будзе; і пахвалены будуць усе справядлівыя сэрцам!