- 1
- Песьня. Псальма. Сыноў Карэевых. Кіроўцу хору на Махалат, для сьпяваньня. Вучэньне Этана Эзрахіта.
- 2
- Госпадзе, Божа ратунку майго! удзень лямантую і ўначы прад Табою.
- 3
- Хай дойдзе малітва мая прад аблічча Тваё; нахілі вуха Тваё да маленьня майго.
- 4
- Бо душа мая насыцілася немарасьцямі, і жыцьцё маё наблізілася да апраметнай.
- 5
- Я дараўнаўся да тых, што ў магілу сыходзяць; я стаў, як чалавек бязь сілы,
- 6
- паміж мёртвымі кінуты, - як забітыя, што ляжаць у магіле, пра якіх Ты больш не ўспамінаеш і якія ад рукі Тваёй адкінутыя.
- 7
- Ты паклаў мяне ў дол апраметны, у морак, у бездань.
- 8
- Легла на мяне лютасьць Твая, і ўсімі хвалямі Тваімі Ты пабіў мяне.
- 9
- Ты адвёў ад мяне знаёмых маіх, зрабіў мяне агідным для іх; я ўвязьнены і не магу выйсьці.
- 10
- Вока маё ад гароты стамілася; цэлы дзень я клікаў Цябе, Госпадзе; працягваў рукі свае да Цябе.
- 11
- Хіба над мёртвымі ўчыніш Ты цуд? Хіба мёртвыя ўстануць і будуць славіць Цябе?
- 12
- Альбо ў магіле будзе абвяшчацца ласка Твая, і праўда Твая - у месцы тленьня?
- 13
- Хіба ж у мораку спазнаюцца дзівосы Твае, і ў зямлі забыцьця - праўда Твая?
- 14
- але я Цябе, Госпадзе, клічу, і рана раніцай малітва мая сустракае Цябе.
- 15
- Навошта, Госпадзе, адкідаеш душу маю, хаваеш аблічча Тваё ад мяне?
- 16
- Я няшчасны і парахнею зь дзяцінства; нясу жахі Твае, і зьнемагаю.
- 17
- Над мною прайшла лютасьць Твая; страхоцьці Твае зламалі мяне,
- 18
- кожны дзень абступаюць мяне, як вада: аблягаюць мяне ўсе разам.
- 19
- Ты аддаліў ад мяне сябра і блізкага; знаёмых маіх ня відаць.
|