1
Песьня. Псальма. Сыноў Карэевых. Кіроўцу хору на Махалат, для сьпяваньня. Вучэньне Этана Эзрахіта.
2
Госпадзе, Божа ратунку майго! удзень лямантую і ўначы прад Табою.
3
Хай дойдзе малітва мая прад аблічча Тваё; нахілі вуха Тваё да маленьня майго.
4
Бо душа мая насыцілася немарасьцямі, і жыцьцё маё наблізілася да апраметнай.
5
Я дараўнаўся да тых, што ў магілу сыходзяць; я стаў, як чалавек бязь сілы,
6
паміж мёртвымі кінуты, - як забітыя, што ляжаць у магіле, пра якіх Ты больш не ўспамінаеш і якія ад рукі Тваёй адкінутыя.
7
Ты паклаў мяне ў дол апраметны, у морак, у бездань.
8
Легла на мяне лютасьць Твая, і ўсімі хвалямі Тваімі Ты пабіў мяне.
9
Ты адвёў ад мяне знаёмых маіх, зрабіў мяне агідным для іх; я ўвязьнены і не магу выйсьці.
10
Вока маё ад гароты стамілася; цэлы дзень я клікаў Цябе, Госпадзе; працягваў рукі свае да Цябе.
11
Хіба над мёртвымі ўчыніш Ты цуд? Хіба мёртвыя ўстануць і будуць славіць Цябе?
12
Альбо ў магіле будзе абвяшчацца ласка Твая, і праўда Твая - у месцы тленьня?
13
Хіба ж у мораку спазнаюцца дзівосы Твае, і ў зямлі забыцьця - праўда Твая?
14
але я Цябе, Госпадзе, клічу, і рана раніцай малітва мая сустракае Цябе.
15
Навошта, Госпадзе, адкідаеш душу маю, хаваеш аблічча Тваё ад мяне?
16
Я няшчасны і парахнею зь дзяцінства; нясу жахі Твае, і зьнемагаю.
17
Над мною прайшла лютасьць Твая; страхоцьці Твае зламалі мяне,
18
кожны дзень абступаюць мяне, як вада: аблягаюць мяне ўсе разам.
19
Ты аддаліў ад мяне сябра і блізкага; знаёмых маіх ня відаць.